18 kwietnia 2015

Binnebesel - Tanatopedagogika w doświadczeniu wielowymiarowości człowieka i śmierci - recenzja Elżbieta Rogalska



Józef Binnebesel jest dr habilitowanym na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Prace tego autora od dyplomu magisterskiego po habilitacyjny obejmowały zagadnienia związane z

tanatopedagogiką

. W swoich pracach dyplomowych badał głównie dzieci i młodzież.  Józef Binnebesel to również trener psychoonkologii.
                Książkę, którą miałam okazję czytać, pisząc pracę licencjacką nosi tytuł

Tanatopedagogika w doświadczeniu wielowymiarowości człowieka i śmierci.

Autor poszukując definicji tanatopedagogiki  przeprowadza nas przez filozoficzną podróż poprzez cierpienie, śmierć i liczne wspomnienia. Publikacja opiewa w ontologiczny wymiar pojmowania człowieka i jego istoty. Czytając tą publikacje  należy dozować sobie ilość przeczytanych kartek, bo każda z nich zawiera cenne informacje, które pobudzają do namysłu. Autor przedstawia zagadnienia tanatopedagogiczne z punktu widzenia wielu filozofów. Nie braknie również jego własnego zdania. Na podkreślenie zasługuje wprowadzenie do każdego rozdziału wypowiedzi osób dotkniętych cierpieniem: nauczycieli, rodziców, dzieci, młodzieży. Każdy rozdział zaczyna się od takiej wypowiedzi, przydając mu charakter praktyczności, uświadamiając, że informacje zawarte w tym rozdziale nie są suchymi faktami, ale rzeczywiście dziejącą się okolicznością wielu cierpiących ludzi. Tytuł publikacji trafnie określa jej zawartość, jest to zbiór cennych materiałów, mówiących o tym, że człowiek ma wiele wymiarów, a śmierć ma oblicza równie liczne co cierpienie. Całość monografii utrzymana jest w filozoficznym klimacie, przydając jej powagi i szacunku wobec czytanego tekstu. Kiedy uświadomimy sobie, że śmierć jest nieunikniona, książka nabiera nowego smaku, staje się drogowskazem, wrogiem i przyjacielem jednocześnie.
                Publikacja mogłaby być podręcznikiem do tanatopedagogiki, porusza podstawowe zagadnienia, a zarazem uświadamia, że śmierć dotyka każdego człowieka  i jest jego elementem, częścią bez, której byt człowieka nie miałby sensu. Mi osobiście zabrakło podejścia do tematu w bardziej pedagogicznym ujęciu. Miałam poczucie, że Tanatos zostało spełnione, a pedagogika została pominięta. Mimo to zachęcam do czytania, ponieważ jestem pewna, że publikacja ta otworzy nowe horyzonty myślowe, każdego kto ją przeczyta, budując przy tym nowe neurony i otwierając nowe szufladki umysłu.
            Książka zawiera 298 stron, ma liczne tabele ułatwiające robienie notatek, czy naukę. Porusza następujące
zagadnienia:
człowiek i jego wielowymiarowe rozumienie; wymiar człowieka systemowo-układowy; idea ewolucji człowieka – Darwin; człowiek jako ciało; człowiek według filozofii; mikrokosmos; miara wszystkich rzeczy; „dwunóg nieopierzony”; ens amans – istota kochająca; ens socjale – istota społeczna; ens ludens – istota bawiąca się; ens symbolicum – istota symboliczna; ens religiosum – istota religijna; homo faber – człowiek twórca narzędzi; homo oeconomicus – istota ekonomiczna; homo esteticus – człowiek miłośnik piękna; homo viator – człowiek w drodze, istota, która nie jest, ale się staje; homo historicus – człowiek owocem dziejów; „istota poszukująca siebie”; „istota przeżywająca siebie”; „istota dramatyczna, tragiczna”; „istota odpowiedzialna, transcendująca siebie”; „istota pełna sprzeczności”; istota „inna” i „taka sama”; najwyższa wartość; człowiek – istota nieznana; człowiek – tajemnica; dwubiegunowość koncepcji człowieka w kontekście wychowania; czym jest religia: Judaizm, Chrześcijaństwo, Kościoła Rzymskokatolickiego, Protestantyzm, Prawosławie, Islam: Sałat, Szahada, Sałm, Hadżdż; Wzajemne zależności koncepcji filozoficznej od postawy duchowej człowieka; dychotomiczne typologizacje religijności; relacje wiedzy i wiary; pytanie o to kim jestem; wskazania odnośnie do preferowanych celów wychowania; śmierć; puste ciało; wieloaspektowość śmierci medycznej; ewolucja definicji śmierci; śmierć w ujęciu filozofii; dwubiegunowość koncepcji śmierci w kontekście wychowania; reakcje na oczekiwaną śmierć w kontekście rozwojowym; lęk przed śmiercią dzieci w stanie terminalnym; stadia procesu żałoby; wielowymiarowość doświadczenia żałoby; klasyfikacje chorób psychosomatycznych; czynniki diagnozy zaburzeń somatoformicznych; patologia żałoby- reakcje; cierpienie jako brak dobra; cierpienie jako konsekwencja niewłaściwej wolnej decyzji człowieka; cierpienie jako dopust boży; cierpienie jako próba i sprawdzian; cierpienie jako kara; cierpienie jako uboczne skutki ewolucji; cierpienie i pytania o jego sens i wartość; Tanatopedagogika; Pytania o psychologa i pedagoga; rozważania nad- jak pomóc gdy umiera dziecko; terapia tanatopedagogiczna; warto zająć się umierającymi.
            Wszystko to w ramach następujących
rozdziałów:
Człowiek. W ramach tego rozdziału przeczytamy o człowieczeństwie, czy ja to ciało, punkt widzenia filozofów na temat człowieka, o religii, próbie odpowiedzi na pytanie kim jestem? Śmierć. Jak przeżyć śmierć syna i nie zwariować, dziwne uczucie spojrzenia na puste ciało, filozofia na temat śmierci, czy można przygotować się do śmierci? Tanatopedagogika. Czemu ludzie pogrążeni w żałobie zostają sami, mimo psychologów i pedagogów szkolnych, co byś zrobił gdyby zmarł ci uczeń? Czy warto zajmować się dziećmi nieuleczalnie chorymi? 

Elżbieta Rogalska

Polecam recenzje: 

autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz