30 kwietnia 2015

Skróty, fakty czy zagadki ?



Mamy tendencję do pisania skrótów, zwłaszcza w smsach.  Ciekawe zjawisko kulturowe, zwłaszcza, że jeden skrót można odczytać na wiele sposobów.

Skróty, fakty czy zagadki ?
Czym jest KC?
Wyznaniem miłości? Koszem cytryn? A może Kulturą Czech ?

Skrót Kc
Jako prawda
Kultura Czechosłowacji
z fikcją

Tworzymy więc zagadki, które znaczą wszystko 
do wyboru. 


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

29 kwietnia 2015

Kompetencje uczenia się



Pytasz mnie o kompetencje uczenia się
skąd się wywodzą?

kiedy powiem
że z kluczowych kompetencji
odpowiesz

Jak są opisane
podstawą programową?

Wyszukiwanie i selekcjonowanie informacji
w słownikach i encyklopediach
na stronie internetowej
i dydaktycznych środkach

Powiedz czym są?
lecz nie dla Ciebie

Kiedy masz świadomość
potrzeby uczenia się

przyswajasz, przetwarzasz
poszukujesz i wytwarzasz

nowe
umiejętności i wiedze


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

26 kwietnia 2015

Etapy Analizy Danych Jakościowych


Dane jakościowe, jakościowe dane
Czy zrozumieć was będzie mi dane?

Opisów całe stosy czekają na półce
pierwszy etap - zaczynam redukcje
kodowanie czeka następnie
analiza blisko - na ręki wyciągnięcie

Pragnę stworzyć tekst nowy
pomóżcie cudowne kody
kontekstów cała masa od reprezentacji
jaki jest obraz rzeczywistości?
dane w analitycznej indukcyjności
poddajcie się weryfikacji

Model kołowy pisze Rubacha
nie ma ciągłości kod wszędzie lata
podlega weryfikacji w danym kontekście
i chce być teoria ugruntowaną wreszcie


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

25 kwietnia 2015

Kodowanie rzeczowe i teoretyczne



Nadam etykietkę
albo nie, nazwę
kimś znaczącym
przydzielę do analitycznie
zidentyfikowanych
kategorii
kodów rzeczowych

Podziel się dłońmi
wielostronnie ściskanych
tak wiele kategorii
jest do mnie przypisanych
w analizie tekstu
z otwartymi celami
dokonaj selekcji
wybierz ten dopasowany

połączymy nasze kategorie
w kodzie teorii
wszystko się wyjaśni
czemu ja jestem tutaj
a Ty w świecie baśni
nasze kody
utworzą noty
utwierdzeni w sobie
ugruntowani będziemy


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

18 kwietnia 2015

Binnebesel - Tanatopedagogika w doświadczeniu wielowymiarowości człowieka i śmierci - recenzja Elżbieta Rogalska



Józef Binnebesel jest dr habilitowanym na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Prace tego autora od dyplomu magisterskiego po habilitacyjny obejmowały zagadnienia związane z

tanatopedagogiką

. W swoich pracach dyplomowych badał głównie dzieci i młodzież.  Józef Binnebesel to również trener psychoonkologii.
                Książkę, którą miałam okazję czytać, pisząc pracę licencjacką nosi tytuł

Tanatopedagogika w doświadczeniu wielowymiarowości człowieka i śmierci.

Autor poszukując definicji tanatopedagogiki  przeprowadza nas przez filozoficzną podróż poprzez cierpienie, śmierć i liczne wspomnienia. Publikacja opiewa w ontologiczny wymiar pojmowania człowieka i jego istoty. Czytając tą publikacje  należy dozować sobie ilość przeczytanych kartek, bo każda z nich zawiera cenne informacje, które pobudzają do namysłu. Autor przedstawia zagadnienia tanatopedagogiczne z punktu widzenia wielu filozofów. Nie braknie również jego własnego zdania. Na podkreślenie zasługuje wprowadzenie do każdego rozdziału wypowiedzi osób dotkniętych cierpieniem: nauczycieli, rodziców, dzieci, młodzieży. Każdy rozdział zaczyna się od takiej wypowiedzi, przydając mu charakter praktyczności, uświadamiając, że informacje zawarte w tym rozdziale nie są suchymi faktami, ale rzeczywiście dziejącą się okolicznością wielu cierpiących ludzi. Tytuł publikacji trafnie określa jej zawartość, jest to zbiór cennych materiałów, mówiących o tym, że człowiek ma wiele wymiarów, a śmierć ma oblicza równie liczne co cierpienie. Całość monografii utrzymana jest w filozoficznym klimacie, przydając jej powagi i szacunku wobec czytanego tekstu. Kiedy uświadomimy sobie, że śmierć jest nieunikniona, książka nabiera nowego smaku, staje się drogowskazem, wrogiem i przyjacielem jednocześnie.
                Publikacja mogłaby być podręcznikiem do tanatopedagogiki, porusza podstawowe zagadnienia, a zarazem uświadamia, że śmierć dotyka każdego człowieka  i jest jego elementem, częścią bez, której byt człowieka nie miałby sensu. Mi osobiście zabrakło podejścia do tematu w bardziej pedagogicznym ujęciu. Miałam poczucie, że Tanatos zostało spełnione, a pedagogika została pominięta. Mimo to zachęcam do czytania, ponieważ jestem pewna, że publikacja ta otworzy nowe horyzonty myślowe, każdego kto ją przeczyta, budując przy tym nowe neurony i otwierając nowe szufladki umysłu.
            Książka zawiera 298 stron, ma liczne tabele ułatwiające robienie notatek, czy naukę. Porusza następujące
zagadnienia:
człowiek i jego wielowymiarowe rozumienie; wymiar człowieka systemowo-układowy; idea ewolucji człowieka – Darwin; człowiek jako ciało; człowiek według filozofii; mikrokosmos; miara wszystkich rzeczy; „dwunóg nieopierzony”; ens amans – istota kochająca; ens socjale – istota społeczna; ens ludens – istota bawiąca się; ens symbolicum – istota symboliczna; ens religiosum – istota religijna; homo faber – człowiek twórca narzędzi; homo oeconomicus – istota ekonomiczna; homo esteticus – człowiek miłośnik piękna; homo viator – człowiek w drodze, istota, która nie jest, ale się staje; homo historicus – człowiek owocem dziejów; „istota poszukująca siebie”; „istota przeżywająca siebie”; „istota dramatyczna, tragiczna”; „istota odpowiedzialna, transcendująca siebie”; „istota pełna sprzeczności”; istota „inna” i „taka sama”; najwyższa wartość; człowiek – istota nieznana; człowiek – tajemnica; dwubiegunowość koncepcji człowieka w kontekście wychowania; czym jest religia: Judaizm, Chrześcijaństwo, Kościoła Rzymskokatolickiego, Protestantyzm, Prawosławie, Islam: Sałat, Szahada, Sałm, Hadżdż; Wzajemne zależności koncepcji filozoficznej od postawy duchowej człowieka; dychotomiczne typologizacje religijności; relacje wiedzy i wiary; pytanie o to kim jestem; wskazania odnośnie do preferowanych celów wychowania; śmierć; puste ciało; wieloaspektowość śmierci medycznej; ewolucja definicji śmierci; śmierć w ujęciu filozofii; dwubiegunowość koncepcji śmierci w kontekście wychowania; reakcje na oczekiwaną śmierć w kontekście rozwojowym; lęk przed śmiercią dzieci w stanie terminalnym; stadia procesu żałoby; wielowymiarowość doświadczenia żałoby; klasyfikacje chorób psychosomatycznych; czynniki diagnozy zaburzeń somatoformicznych; patologia żałoby- reakcje; cierpienie jako brak dobra; cierpienie jako konsekwencja niewłaściwej wolnej decyzji człowieka; cierpienie jako dopust boży; cierpienie jako próba i sprawdzian; cierpienie jako kara; cierpienie jako uboczne skutki ewolucji; cierpienie i pytania o jego sens i wartość; Tanatopedagogika; Pytania o psychologa i pedagoga; rozważania nad- jak pomóc gdy umiera dziecko; terapia tanatopedagogiczna; warto zająć się umierającymi.
            Wszystko to w ramach następujących
rozdziałów:
Człowiek. W ramach tego rozdziału przeczytamy o człowieczeństwie, czy ja to ciało, punkt widzenia filozofów na temat człowieka, o religii, próbie odpowiedzi na pytanie kim jestem? Śmierć. Jak przeżyć śmierć syna i nie zwariować, dziwne uczucie spojrzenia na puste ciało, filozofia na temat śmierci, czy można przygotować się do śmierci? Tanatopedagogika. Czemu ludzie pogrążeni w żałobie zostają sami, mimo psychologów i pedagogów szkolnych, co byś zrobił gdyby zmarł ci uczeń? Czy warto zajmować się dziećmi nieuleczalnie chorymi? 

Elżbieta Rogalska

Polecam recenzje: 

autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

Zdrowi posłannikami umierających

Jak niezmiernie cenną rzeczą jest nasze zdrowie, którym
się cieszymy. Myślę, że powinniśmy je oddać w służbę tych,
którzy go nie mają [...]"
Pier Giorgio Frassati
  Zazwyczaj dbamy o zdrowie jeśli coś nam dolega, gdy zdrowiejemy zapominamy o nim. Jednak są ludzie, którzy nie mają już nadziei na wyzdrowienie. Najczęściej trafiają do hospicjów. Hospicjum często kojarzy się z ostatnią koniecznością. Osoby, które oddają swoich bliskich do hospicjów są często uznawane za po-zbyte uczuć wyższych. Zapominamy, że hospicjum jest dostosowane do potrzeb osób umierających. Osoby, które są bliskie śmierci, potrzebują miejsca przytulnego, cichego, dającego wypocząć, mającego personel gotowy do pomocy. Natomiast w domu często nie mamy warunków: pracujemy, uczymy się – chory zostaje sam. W hospicjum oprócz personelu medycznego, przebywają również wolontariusze – często wnoszący świeżość, zwłaszcza młodzi wolontariusze. Umierający cenią sobie takie spotkania, uważają, że każde miłe słowo z głębi serca jest potrzebne w końcowej fazie życia. Człowiek, który poświęca czas drugiemu człowiekowi, oddaje mu największą przysługę. Jest tak, ponieważ czasu nie da się odzyskać. Dlatego warto go poświęcać mądrze wybierając role życiowe - według własnych zainteresowań.

autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

Zawiła - Religia i śmierć. Trajektoria umierania i jej religijne elementy na przykładzie środowisk hospicyjnych w Polsce - recenzja


Całe spektrum rozważań nad tematem śmierci i umierania, w kontekście trzech perspektyw : umierającego, bliskiego i personelu, na podstawie badań w hospicjum. Liczne daty, przytoczenia uznanych twórców danych koncepcji.  Analiza hospicjum pod kątem medykalizacji  według koncepcji Michela Foucaulta, oraz rozważania nad religijnym akcentem śmierci. Rozpatrzenie śmierci również pod kątem antropologicznym i masa innych ciekawych ujęć – zawiera w sobie prezentowana pozycja.

 Rozdział I
Śmierć i umieranie w literaturze przedmiotu
    Medyczna definicja śmierci i jej ewolucja
    Śmierć somatyczna - śmierć komórkowa
    Śmierć a umieranie
    Śmierć w perspektywie antropotanatologii
    Rozumienie śmierci w naukach społecznych
        Śmierć i umieranie w psychologii
        Socjologiczne ujęcie kwestii śmierci i umierania

Rozdział II
Śmierć i umieranie w przestrzeni społecznej
    Spór o obecność śmierci
        Śmierć oswojona - śmierć odwrócona
        Śmierć współczesna
        Śmierć bezpośrednia - śmierć zapośredniczona
    Śmierć  i umieranie w mediach
        Śmierć w telewizji
        Śmierć realna - śmierć medialna
    Instytucjonalizacja śmierci i umierania
        Szpital jako miejsce umierania
        Umieranie w hospicjum

Rozdział III
Współczesne procesy przeian religijnych a śmierć i umieranie
    Sekularyzacja śmierci i umierania
        Źródła i rozumienie sekularyzacji
        Sekularyzacja - desekularyzacja rytuałów śmierci i umierania
        Medykalizacja - demedykalizacja śmierci i umierania
    Procesu prywatyzacji, deprywatyzacji religii - wierzenia i rytuały eschatologiczne, moralność

Rozdział IV
Przedmiot, konstrukcja i metoda badań
    Problem, pytania badawcze i badana grupa
    Konstrukcja narzędzia badawczego
    Użycie materiałów wizualnych w wywiadzie
    Metoda badań oraz analizy materiału empirycznego

Rozdział V
KOncepcje dobrej śmierci i umierania w środowisku hospicyjnym
    Śmierć i umieranie
        Śmierć jako zagadka
        Śmierć jako przejście
        Śmierć jako wola boska
        Egzystencja pośmiertna
        Śmierć jako strata
    Rodzina i bliscy
        Wsparcie psychiczne
        Kontakt fizyczny
        Towarzyszenie
        Pomoc finansowa
    Medycyna
        Presonel
        Pacjent
    Religia
        Modlitwa
        Pogrzeb
        Inne rytuały
        Bóg
        Wiara
        Wierny
        Kosciół
        Ksiądz
        Akcesoria religijne
        Biblia jako szczególne akcesorium
    Ideał dobrej śmierci i umierania
  

Rozdział VI
Trajektoria umierania - dynamiczne ujęcie umierania
    Trajektoria - rozumienie i zastosowanie pojęcia w badaniach socjologicznych
    Trajektoria umierania 0 zastosowanie terminu w analizie materiału empirycznego
        Trajektoria umierania - cechy
        Trajektoria umierania - przebieg

Rozdział VII
Proces radzenia sobie z umieraniem
    Koncepcja radzenia sobie - definicje i badania
    Proces radzenia sobie z umieraniem
        Medycyna w procesie radzenia sobie z umieraniem
        Religia w procesie radzenia sobie z umieraniem
        Rodzina w procesie radzenia sobie z umieraniem
        Przebieg procesu radzenia sobie z umieraniem

Rozdział VIII
Śmierć i umieranie w trzech perspektywach: umierającego, rodziny i personelu hospicjum
    Perspektywy śmierci i umierania
        Śmierć w perspektywie osoby pierwszej - tajemnica śmierci własnej
        Rola umierającego
            Samotność umierania      
        Śmierć i umieranie w perspektywie osoby drugiej - strata
        Śmierć i umieranie w perspektywie personelu - medykalizacja
        Stygmatyzacja umierających
    Obszary przenikania się perspektyw śmierci i umierania
        Przenikanie się ról pacjenta, opiekuna i personelu
        Wzajemna troska

autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

Babadook analiza Tanatopedagogiczna

Babadook film sklasyfikowany jako horror. Film pochodzi z Australii, a jego reżyserem jest Jeniffer Kent, która za Babadook dostała 3 nagrody: za najlepszy scenariusz, reżyserie i film.
Babadook jest porównywany do klasyków takich jak Dziecko Rosemary  - jest to zdecydowanie przesadzone porównanie. Kiedy przypatrzymy się tym dwóm filmom : w klasyku widzimy tajemniczą atmosferę, nie wiemy do końca co się stanie, co się dzieje, ale czujemy, że dzieje się coś złego – istna psychoza; W Babadook praktycznie natychmiast zostaje nam ukazane co jest przyczyną przyszłych zdarzeń, tajemnicy jest tam zero, a przyszłe sceny łatwo przychodzą do głowy. Scena z telefonem od babadooka – zaczerpnięta z kolejnego znakomitego horroru the ring – nie straszy tak mocno – brak w niej napięcia, a widz niemal spodziewa się, że usłyszy głos babadooka, który będzie charczał – a może growlował?  Jeśli chodzi o klasyfikacje filmu jako filmu horrorowego – w pełni horrorowego – nie zgadzam się.
Film ten można było by sklasyfikować jako dramat- psychologiczno- pedagogiczno – horrorowy. Mamy w nim do czynienia z sytuacją straty, a dokładniej mówiąc z patologią żałoby. Matka Samuela nie może pogodzić się ze stratą męża, tęskni za nim i  mimo, że upływa wiele lat , nie jest w stanie funkcjonować normalnie. Ojciec rodziny ma nawet swój pośmiertny pokój. Pedagodzy szkolni – dyrekcja – skarżą się na złe zachowanie Samuela, nie zadając sobie trudu by porozmawiać z nim o bólu, który niewątpliwie toczy się w jego małym umyśle, powtarza do mamy: „Nie chce żebyś umarła”, kiedy ta odpowiada, że daleko jej jeszcze do śmierci, dziecko mówi: „Przed tym jak tata umarł też tak o nim myślałaś?” – dzieci wiele rozumieją, nie boją się mówić, chcą rozmawiać, chcą znać prawdę.  Książka babadook uruchomiła skrywane od dawna cierpienie, o którym rodzina winna była porozmawiać wcześniej. Dała impuls, przelała czarę, uświadomiła, że śmierć jest dotykalna, bliska i niemożliwa do pokonania, cofnięcia czasu, nieunikniona. Kiedy dokonuje się przemiana w matce – która niegdyś jakby tkwiła w marazmie – w końcu zaczyna dawać miłość swojemu synkowi. Zachowanie Samuela można tłumaczyć tylko i wyłącznie brakiem miłości. To pozorne dobro, które Amelia przekazuje sąsiadce, osobom starszym w swojej pracy, czy Samuleowi, tak naprawdę jest rutyną, ucieczką od problemu i brakiem zainteresowania dzieckiem. Samuel stara się zwrócić na siebie uwagę, bo brakuje mu miłości. Amelia nie pogodzona, że zginą jej mąż, prezentuje postawę: nic się nie stało, jestem silna, poradzę sobie, nie daje upustu swoim kłębiącym się emocjom. Babadook doprowadza w końcu do bardzo mocnych, raniących słów: zawsze żałowałam, że to nie ty zginąłeś – wypowiadanych przez matkę do swojego dziecka.
Widz natomiast ponownie spotyka się ze śmiercią zdziczałą, gdzie nie jest w stanie poczuć cierpienia rodziny na ekranie. Śledzi losy z za szklanego kwadratu, który nie oddaje w pełni odczuć, przeżyć, nie daje nic, ani strachu, ani smutku – prędzej rozdrażnienie. Film ni to straszny ni poważny. Punkt na pewno łapie za poruszenie tematu żałoby – co nie zmienia faktu, że robi to nieudolnie, a na miano horroru raczej nie zasługuje. Kolejne punkty film łapie za scenariusz, a konkretniej za słowa wypowiadane przez Samuela, dają wiele do myślenia np. Co odpowiedzieć, co robić, jak się zachować, kiedy dziecko mówi : „nie chcę żebyś umarła” – zaprzeczać jak Amelia, czy powiedzieć prawdę, tak by przygotować dziecko na stratę i pomóc mu ze stratą ojca (którego zresztą nie znał). Jeśli powiedzieć prawdę to w jaki sposób? Jak przygotować dziecko na śmierć bliskich? Brak wsparcia nie tylko informacyjnego, ale zwykłego bycia przy osobie w żałobie, jest nader widoczny. W takim ujęciu, film ten nie powinien być horrorem – Babadook można powiedzieć był wyzwolicielem skrywanych emocji, cierpienia, bólu; był prowokatorem zmiany, oprzytomnienia, zadawania kluczowych pytań. Niewątpliwie tanatopedagogika jest potrzebnym przedmiotem, niestety póki co niedostępnym.






autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.