1 maja 2015

Krótki wpis o wsparciu


„Żałoba jest też elementem pomagania samemu sobie.”
Cecelia Ahern –" P.S. Kocham Cię"

W życiu zdarza się nam kogoś stracić. Jesteśmy wtedy bezsilni, bezradni, toczy nas ból i złość. Potrzeba nam wtedy pomocy.  Pomoc ta jednak nie może przejść w ubezwłasnowolnienie. Trzeba cierpiącemu pozwolić przeżyć żałobę umożliwiając  dokonać mu zmiany w sobie samym. To cierpiący musi zrozumieć czym jest teraz dla niego śmierć, co czuje w sobie i co jest w stanie samemu wykonać. Uświadamianie sobie świata bez tej konkretnej osoby jest procesem, który trwa dłużej lub krócej, a który jest niezbędny do prawidłowego rozwoju. Osoby, które towarzyszą osobie cierpiącej z powodu straty, mogą w tym procesie pomóc. Szczególnie istotne jest wsparcie obecnością: słuchaniem, przytuleniem, milczeniem. Kiedy pierwsza faza żałoby minie można spróbować porozmawiać o chorobie zmarłego, o okolicznościach, pomagać w zgłębianiu wiedzy; małżeństwa zachęcać do podejmowania wspólnych decyzji, rozumienia smutku ich potomstwa, do nawiązywania nowych relacji z innymi ludźmi. Każda osoba tak naprawdę przechodzi żałobę inaczej, dlatego najważniejszym jest pamięć o cierpliwym słuchaniu i obecnym milczeniu. 

autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz