26 kwietnia 2015

Etapy Analizy Danych Jakościowych


Dane jakościowe, jakościowe dane
Czy zrozumieć was będzie mi dane?

Opisów całe stosy czekają na półce
pierwszy etap - zaczynam redukcje
kodowanie czeka następnie
analiza blisko - na ręki wyciągnięcie

Pragnę stworzyć tekst nowy
pomóżcie cudowne kody
kontekstów cała masa od reprezentacji
jaki jest obraz rzeczywistości?
dane w analitycznej indukcyjności
poddajcie się weryfikacji

Model kołowy pisze Rubacha
nie ma ciągłości kod wszędzie lata
podlega weryfikacji w danym kontekście
i chce być teoria ugruntowaną wreszcie


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

25 kwietnia 2015

Kodowanie rzeczowe i teoretyczne



Nadam etykietkę
albo nie, nazwę
kimś znaczącym
przydzielę do analitycznie
zidentyfikowanych
kategorii
kodów rzeczowych

Podziel się dłońmi
wielostronnie ściskanych
tak wiele kategorii
jest do mnie przypisanych
w analizie tekstu
z otwartymi celami
dokonaj selekcji
wybierz ten dopasowany

połączymy nasze kategorie
w kodzie teorii
wszystko się wyjaśni
czemu ja jestem tutaj
a Ty w świecie baśni
nasze kody
utworzą noty
utwierdzeni w sobie
ugruntowani będziemy


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

18 kwietnia 2015

Zawiła - Religia i śmierć. Trajektoria umierania i jej religijne elementy na przykładzie środowisk hospicyjnych w Polsce - recenzja


Całe spektrum rozważań nad tematem śmierci i umierania, w kontekście trzech perspektyw : umierającego, bliskiego i personelu, na podstawie badań w hospicjum. Liczne daty, przytoczenia uznanych twórców danych koncepcji.  Analiza hospicjum pod kątem medykalizacji  według koncepcji Michela Foucaulta, oraz rozważania nad religijnym akcentem śmierci. Rozpatrzenie śmierci również pod kątem antropologicznym i masa innych ciekawych ujęć – zawiera w sobie prezentowana pozycja.

 Rozdział I
Śmierć i umieranie w literaturze przedmiotu
    Medyczna definicja śmierci i jej ewolucja
    Śmierć somatyczna - śmierć komórkowa
    Śmierć a umieranie
    Śmierć w perspektywie antropotanatologii
    Rozumienie śmierci w naukach społecznych
        Śmierć i umieranie w psychologii
        Socjologiczne ujęcie kwestii śmierci i umierania

Rozdział II
Śmierć i umieranie w przestrzeni społecznej
    Spór o obecność śmierci
        Śmierć oswojona - śmierć odwrócona
        Śmierć współczesna
        Śmierć bezpośrednia - śmierć zapośredniczona
    Śmierć  i umieranie w mediach
        Śmierć w telewizji
        Śmierć realna - śmierć medialna
    Instytucjonalizacja śmierci i umierania
        Szpital jako miejsce umierania
        Umieranie w hospicjum

Rozdział III
Współczesne procesy przeian religijnych a śmierć i umieranie
    Sekularyzacja śmierci i umierania
        Źródła i rozumienie sekularyzacji
        Sekularyzacja - desekularyzacja rytuałów śmierci i umierania
        Medykalizacja - demedykalizacja śmierci i umierania
    Procesu prywatyzacji, deprywatyzacji religii - wierzenia i rytuały eschatologiczne, moralność

Rozdział IV
Przedmiot, konstrukcja i metoda badań
    Problem, pytania badawcze i badana grupa
    Konstrukcja narzędzia badawczego
    Użycie materiałów wizualnych w wywiadzie
    Metoda badań oraz analizy materiału empirycznego

Rozdział V
KOncepcje dobrej śmierci i umierania w środowisku hospicyjnym
    Śmierć i umieranie
        Śmierć jako zagadka
        Śmierć jako przejście
        Śmierć jako wola boska
        Egzystencja pośmiertna
        Śmierć jako strata
    Rodzina i bliscy
        Wsparcie psychiczne
        Kontakt fizyczny
        Towarzyszenie
        Pomoc finansowa
    Medycyna
        Presonel
        Pacjent
    Religia
        Modlitwa
        Pogrzeb
        Inne rytuały
        Bóg
        Wiara
        Wierny
        Kosciół
        Ksiądz
        Akcesoria religijne
        Biblia jako szczególne akcesorium
    Ideał dobrej śmierci i umierania
  

Rozdział VI
Trajektoria umierania - dynamiczne ujęcie umierania
    Trajektoria - rozumienie i zastosowanie pojęcia w badaniach socjologicznych
    Trajektoria umierania 0 zastosowanie terminu w analizie materiału empirycznego
        Trajektoria umierania - cechy
        Trajektoria umierania - przebieg

Rozdział VII
Proces radzenia sobie z umieraniem
    Koncepcja radzenia sobie - definicje i badania
    Proces radzenia sobie z umieraniem
        Medycyna w procesie radzenia sobie z umieraniem
        Religia w procesie radzenia sobie z umieraniem
        Rodzina w procesie radzenia sobie z umieraniem
        Przebieg procesu radzenia sobie z umieraniem

Rozdział VIII
Śmierć i umieranie w trzech perspektywach: umierającego, rodziny i personelu hospicjum
    Perspektywy śmierci i umierania
        Śmierć w perspektywie osoby pierwszej - tajemnica śmierci własnej
        Rola umierającego
            Samotność umierania      
        Śmierć i umieranie w perspektywie osoby drugiej - strata
        Śmierć i umieranie w perspektywie personelu - medykalizacja
        Stygmatyzacja umierających
    Obszary przenikania się perspektyw śmierci i umierania
        Przenikanie się ról pacjenta, opiekuna i personelu
        Wzajemna troska

autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

McGinnis - Sztuka Motywacji - recenzja

Zasady Motywacji McGinnis
Dzisiaj zmiana tematyki wpisu. Mianowicie wpis będzie dotyczył bardziej psychologii, choć akurat ten temat, moim zdaniem, ma wielkie znaczenie w nauczaniu młodych ludzi, a więc w pedagogice.  Jak to jest, że niektórzy ludzie zdobywają marzenia, ich wysiłki nie idą na marne- lecz są doceniane? Jak to jest, że uczeń tzw. Dwójkowy nagle staje się uczniem tzw. Piątkowym? Sekret tkwi nie w szkole, nie w nagrodach i karach, ale w odpowiednim podejściu nauczyciela i w konsekwencji ucznia. Mowa tu o motywacji. Najważniejszym zadaniem nauczyciela jest uczyć ludzi, jak ponosić porażkę w sposób inteligentny. Słowa Charles’a Kettering’a poniekąd odzwierciedlają esencje zasad, które poniżej przedstawię. Nie liczy się tylko umiejętność nagradzania, chwalenia – co jest wskazane, ale również ważna jest umiejętność ukazania błędów człowieka w sposób inteligentny – wspólny życzliwy śmiech wraz z ukazaniem przyczyny błędu, która powinna być konstruktywna – to jest to czego oczekuje się od ludzi inspirujących.  Alan Loy MacGinnis wyróżnił dwanaście zasad wydobywania z ludzi tego co w nich najlepsze, o to one:
  1. 1.       Od ludzi, którymi kierujesz, oczekuj tego, co najlepsze.
  2. 2.       Zauważaj potrzeby drugiego człowieka.
  3. 3.       Wysoko ustawiaj poprzeczkę doskonałości.
  4. 4.       Stwórz środowisko, w którym niepowodzenie nie oznacza przegranej.
  5. 5.       Jeśli ktoś zdąża tam, gdzie ty- dołącz do niego.
  6. 6.       Wykorzystuj wzorce, by zachęcać do sukcesu.
  7. 7.       Okazuj uznanie i chwal osiągnięcia.
  8. 8.       Stosuj mieszankę wzmacniania pozytywnego i negatywnego.
  9. 9.       Potrzebę współzawodnictwa wykorzystuj w sposób umiarkowany.
  10. 10.   Nagradzaj współpracę.
  11. 11.   Pozwalaj, by w grupie zdarzały się burze.
  12. 12.   Staraj się własną motywację utrzymywać na wysokim poziomie.
Zasady te mogą być w pedagogice wykorzystywane w szczególności w tematyce niepowodzeń szkolnych – Jak sprawić żeby niepowodzenia szkolne były porażką motywującą do działania? Zaprezentowany przeze mnie spis zasad MacGinnis’a nie wiele mówi, utwierdza tylko w przekonaniu słuszności poruszenia tego tematu. Po więcej zachęcam do sięgania do książki Sztuka Motywacji. Miałam przyjemność czytać tą książkę, w związku z tym podkreślę, że nie jest to zbiór złotych środków, jest to zbiór ciekawych opowieści o ludziach, którzy byli inspiracją lub którym udało się wygrać dzięki takim ludziom. Autor przedstawia własne koncepcje w sposób opisowy, mało konkretny, żeby wydobyć to co ważne, trzeba umiejętnie wczytać się w linijki – choć język pisany w tej książce jest dostosowany do każdego człowieka.  Można w niej odnaleźć zalążki NLP, takie jak znikomy element dysocjacji, choć autor zdaję się tego nie zauważa, może nie miał tego na celu.
Motywacja jest ważnym elementem życia człowieka. Tyczy się to nie tylko szkoły czy firmy. Motywacja jest równie ważna w kontaktach personalnych, a nawet w małżeństwie.

autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

Murphy - Potęga podświadomości - recenzja

Krótko, zwięźle i na temat: Książka ukazuje jak w praktyczny sposób korzystać z podświadomości. Wniosek wyciągnięty z książki: Jeśli w coś wierzysz mocno i pragniesz to podświadomie do tego dążysz, a więc otrzymasz. Autor prezentuje, może wydawać się śmieszne, rozwiązanie, ale praktykując je możesz odczuć, że działa. Dodatkowo przekonanie, w niej zawarte, nie kłóci się z żadną religią.


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

Śliwerski - Współczesne teorie i nurty wychowania - recenzja Elżbieta Rogalska


Z cyklu książki, które polecam, kolejna dawka pedagogiki przez duże P. Książka Bogusława Śliwerskiego to nie tylko zbiór współczesnych teorii i nurtów wychowania na całym świecie, ale również zbiór, ważnych dla pedagogiki , wydarzeń historycznych.

Współczesne teorie i nurty wychowania

 

 Profesor uświadczył nas ogromną dawką wiedzy, do której przyswojenia potrzeba jej już troszkę znać.   Autor precyzyjnie lawiruje między wydarzeniami historycznymi II wojny światowej czy powstania muru berlińskiego, między socjalizmem, a kapitalizmem.  Jednak mimo przytaczania wielu historycznych faktów politycznych, autor daje wolna rękę czytelnikowi w dokonaniu ich oceny. Nie brakuje również wzmianek międzykulturowych, czy antropologicznych, ogólnie rzecz biorąc kulturowych. Książka można powiedzieć zawiera w sobie najważniejsze, w ciągu ostatnich 20 lat, zmagania pedagogiki porównawczej. Już na początku publikacji Bogusław Śliwerski podkreśla istotę badań porównawczych z zakresu teorii wychowania. Przy każdym z omawianych nurtów profesor zamieszcza informacje o jednym lub kilku autorach, którzy mieli ogromny wpływ na daną teorię.
Profesor Bogusław Śliwerski omawia takie nurty i teorie wychowania:
- Pedagogika filozoficzna — normatywna
- Chrześcijańska pedagogika personalno-egzystencjalna
- Pedagogia społeczno-personalistyczna
- Pedagogika serca
- Duchowa pedagogia miłości
- Pedagogika niedyrektywna
- Pedagogia nieautorytarna
- Pedagogika Gestalt
- Pedagogia wychowania integralnego
- Pedagogika antyautorytama
- Pedagogika radykalnego humanizmu
- Krytyczna nauka o wychowaniu
- Pedagogika emancypacyjna
- Pedagogika międzykulturowa
- Dekonstrukcja a pedagogika przezwyciężania obcości
- Pedagogika analityczno-krytyczna
- Antypedagogika — postpedagogika
- Pedagogika [w] ponowoczesności
Bardzo istotną kwestią tej publikacji jest dokonanie krytyki prawie każdej z opisywanych teorii. Autor jeśli nie sam dokonuje krytycznej analizy zawartych w danym nurcie treści, to przytacza te krytyczne uwagi, które przedstawiają przeciwnicy danej teorii.
                Zabierając się za tą publikację trzeba być świadomym, że nie jest to łatwa książka, żeby ją zrozumieć trzeba poświęcić troszkę czasu na dokształcenie się w zakresie historii. Słowa używane przez autora są bardzo wyszukane – myślę, ze to dobrze, wszak każdy z nas (ludzi którzy lubią książki pedagogiczne) lubi poznawać nowe słowa. Publikacja jest napisana w pięknym języku polskim, w której nie ma żadnego błędu, która porusza tak ważne zagadnienia dla polskiej pedagogiki, która otwiera nowe drzwi do myślenia nad tym: Jak wychowywać? Pozycja obowiązkowa dla każdego studenta/ntki pedagogiki. Rodzice też mogą przeczytać, bo na pewno zaczerpną z niej wiele inspiracji, a przy okazji unikną nieodpowiednich metod. Każda z wymienionych przez profesora Bogusława Śliwerskiego teorii, niesie ze sobą pozytywne cechy, jak i te negatywne – kluczem jest wyciągnięcie tych pozytywnych, oraz umiejętne zastosowanie ich w praktyce. Jeszcze raz POLECAM.
P.S. Przeczytana, ale nie odłożona, bo muszę wynotować najważniejsze informacje – co sugeruje zrobić każdemu, kto ją przeczyta.

autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 


Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

Rosenberg - Porozumienie bez przemocy - recenzja Elżbieta Rogalska


 Właśnie w ten weekend skończyłam czytać książkę pt.

„Porozumienie bez przemocy”

Marshalla Rosenberga. Postaram się wam przekazać to co uważam za najważniejsze, choć w książce jest wiele więcej informacji i tematów, jak np. wyrażanie gniewu bez przemocy. Dlatego zachęcam do przeczytania całości.
Jeżeli zdarza się, że twoje komunikaty zostają odbieranie nie tak jak byś chciał/a, albo wręcz zupełnie przeciwnie .  Jeżeli zdarza się, że mimo prób wspierania kogoś, nie udaje ci się go podnieść na duchu – to ten wpis będzie Ci pomocny.
Pierwszym warunkiem porozumienia bez przemocy jest to, że gdy słuchasz czyjejś wypowiedzi oddal swoje emocje na bok, zachowaj je dla siebie, popatrz na tę osobę z empatią, doświadcz jej perspektywy. W pierwszym członie swojej odpowiedzi zastosuj spostrzeżenie, czyli to co powiedział przedmówca, następnie odnieś się do jego potrzeb, jaką potrzebę chciał przekazać w tym co mówi, a następnie wyraź prośbę, która pozwoli ci na pełne zrozumienie z drugą stroną.
Np. Ewa: Oh nie uwierzysz co mi się przytrafiło, najpierw zwiał mi tramwaj a później autobus, przez to spóźniłam się na ćwiczenia i mam nieobecność i mimo tego że byłam na większej części zajęć muszę ponownie na nie iść żeby je odrobić.
Kasia : (pamiętając o zachowaniu porozumienia bez przemocy) Spóźniłaś się tylko na krótką część zajęć, chciałabyś żeby to zostało uwzględnione, czy dobrze rozumiem?
Wiktoria: (zwyczajnie bez PBP) co ty nie powiesz, też miałam taką sytuację, no to musisz iść.
Widać w powyższym przykładzie wyraźną różnicę w odpowiedzi. Kasia cofa swoje emocje, dostrzega to co dzieje się z koleżanką i empatycznie pyta czy dobrze zrozumiała to co usłyszała, wyrażając potrzebę koleżanki. Natomiast Wiktoria przechodzi od razu do swoich doświadczeń i radzi co ma koleżanka zrobić, podkreślając, że nie ma wyboru  - zapominając co to empatia i potrzeby drugiego człowieka.
Najważniejsze to: - spostrzeżenie – potrzeba – prośba.
Warto stosować w praktyce, początkowo może się to wydawać dziwne i możesz czuć się nieswojo ale zauważysz różnicę z jaką wychodzą od ciebie znajomi. Zobaczysz, że wraz z dotarciem do sedna sprawy całe napięcie z nich opada i ciało się rozluźnia.

autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.