Zakładki do książek od TaniaKsiazka 1 Elżbieta Rogalska

W tym tygodniu otrzymałam pierwszy raz w życiu 3 książki do recenzji z księgarni TaniaKsiazka.pl . Zabieram się do czytania, niebawem pojawią się ich recenzje na blogu.

Dostałam też takie piękne zakładki otrzymana z Taniejksiazki.pl

Zakładeczki są cudowne, piękne, kolorystyczne i zawierają pieski, oprócz książek. W tle poduszeczka, którą dostałam od mojej mamy <3 .

Elżbieta Rogalska

 

Książka Moja mroczna Vanesso Kate Elizabeth Russell Elżbieta Rogalska 2021

 

Trudna tematyka, która przywodzi na myśl Lolitę – książkę, którą nauczyciel daruje uczennicy i wszystko się zaczyna. Jest to debiut Kate Elizabeth Russell. Muszę to napisać, ponieważ widać, że autorka nie ma doświadczenia. Przymykam więc oko na pojawiające się momenty znużenia. Ogólna ocena: 8/10.

Moja Mroczna Vanesso Kate Elizabeth Russell

jest bardzo dobrym debiutem. Trudno się dziwić, bowiem autorka uzyskiwała stopień doktorski z Kreatywnego Pisania na University of Kansas. To czuć, że nie jest to przypadkowy autor. Dawno nie czytałam takiej swobodnie przelewanej myśli na papier. Książka jest konkretna ale jednocześnie zawiera bardzo długie opisy. Właściwie jedynym minusem jest opisywanie każdego kroku głównej bohaterki, o ile na początku taki zabieg wciąga czytelnika, to już dalej około 200 strony zaczyna nudzić.

Moja Mroczna Vanesso Kate Elizabeth Russell

jest literacko na wysokim poziomie. Widać, że autorka odbyła studia i, że raczej studiowała w dokładnym tego słowa znaczeniu. Zresztą osoba, która doszła na studiach do doktoratu, musi być wyjątkowo utalentowana – szczególnie na kierunku Kreatywne Pisanie. Opisy wszystkiego, od otoczenia, bohaterów, po myśli – są u K. E. Russell bardzo pogłębione, dają odczuć, że przebywa się w danym miejscu.

Moja Mroczna Vanesso Kate Elizabeth Russell

zawiera świetnie zarysowane charaktery bohaterów. Czytelnik dojrzewa wraz z główną bohaterką. To bardzo ważne przy temacie pedofilii i jej ofiar. Rys psychologiczny na wysokim poziomie – od roztargnienia 15 latki, po zaprzeczanie dorosłej kobiety – tej samej postaci. Akcja może toczy się powoli ale za to bardzo szczegółowo. Czytelnik śledzi losy niewinnych gestów, które przeradzają się z czasem w kłamstwa, cielesną bliskość i brak zrozumienia moralności (szczególnie u mężczyzny – dorosłego, który rozróżnia już dobro od zła, w przeciwieństwie jeszcze do 15 letniej dziewczyny, która dopiero poznaje siebie). Autorka pokazuje też dalsze losy bohaterki, która rezygnuje z dotychczasowej szkoły, przenosi się do innej, a nawet jeszcze dalsze, gdy jest już dorosła i pracuje. Książka bardzo ładnie pokazuje los kobiet skazanych na siłę fizyczną mężczyzn, które jeśli w porę nie zorientują się, że toczy się podryw czy flirt, mogą tego pożałować.

 

Zobacz również:

Książka Miłość leczy rany Katarzyny Bondy Elżbieta Rogalska 2020

Książka Miłość i inne obsesje Liane Moriarty Elżbieta Rogalska 2021

 

    Kup Tekst ode mnie

 

 

Książka Szkice z filozofii głupoty B. Brożka M. Hellera J. Stelmacha Elżbieta Rogalska 2021

 

Faktem jest, że książka ta porusza bardzo ciekawy temat. Biorąc ją do ręki, byłam świadoma istnienia kilku książek filozoficznych o śmiechu, głupocie oraz kilku pedagogicznych prac na temat humoru. Może dlatego mam wrażenie, że omawiana książka została napisana „na kolanie” – jak to ładnie określa niekiedy moja kochana promotor dr hab. Urszula Chęcińska? Być może. Po prostu nie zgadzam się z kilkoma, a może nawet kilkunastoma twierdzeniami zawartymi w tej pozycji wydawniczej. Trzeba przyznać, że książka jest niezwykle krótka, jak na ilość już istniejących prac w tym temacie. Jak dla mnie wystawiam ocenę na lubimycztac 6/10 gwiazdek.

Książka Szkice z filozofii głupoty B. Brożka M. Hellera J. Stelmacha

ma wiele wad. Pierwszą jaka mi się nasuwa do głowy to końcowe stwierdzenie, że „mądrość jest uświadomienie głupoty”. Być może autor miał na myśli coś w rodzaju istoty nauczania przez Sokratesa, który wykazywał ludziom, że są głupi, a nie mądrzy (o tym jest napisane w innym rozdziale). Jednakże spójrzmy na przykład: Jeżeli się oparzę i korzystam z mądrości uczonych, a mianowicie biorę sobie maść na oparzenia, to czy rzeczywiście ta maść jest uświadomieniem głupoty? No chyba jedynie w pojęciu takim, że ktoś głupi się poparzył, ale czy ta maść jako mądrość, była wcześniej głupia? No chyba nie. Tego rodzaju dziwnych sformułowań w tekście jest wiele.

Książka Szkice z filozofii głupoty B. Brożka M. Hellera J. Stelmacha

bardzo krótko omawia ciekawe zagadnienia. Ponadto korzysta z ciekawych prac, które moim zdaniem mało docenia. Wkurzyło mnie też naśmiewanie się z filozofii poststrukturalistycznej. Przytaczane przykłady owszem, mogą wydawać się mniej logiczne, jednak miałam okazję czytać „Antyedypa” Deleuze i w kontekście całości, wszystkie zdania są bardzo logiczne i nasuwają odpowiednie rozumienie tego co się czyta, ale jedynie w tedy, gdy czytający podchodzi rzetelnie do czytania i czyta całość, a nie urywek.

Książka Szkice z filozofii głupoty B. Brożka M. Hellera J. Stelmacha

jest krótką opowieścią o głupocie ludzkiej. Autorzy napisali kilka tekstów na zadany temat. Nie są one ze sobą ściśle powiązane. W gruncie rzeczy próbują wykazać, że każdy jest głupi. Można więc powiedzieć, że próbują być Sokratesem. Jednakże, nie czynią tego w tak dobry sposób jak ich odpowiednik z Grecji. Być może dlatego, że istnieją już teraz sytuacje, w których człowiek jednak wykazuje mądrość i trudno byłoby ją podważyć. W czasach Sokratesa wspomniana przeze mnie maść nie była jeszcze wynaleziona, tak samo jak masa innych rzeczy. Negatywnie odnoszę się też do twierdzeń, w których jeden z autorów odnosi się do rzeczy, obecnie w ramach pedagogiki istnieje pogląd wykraczający poza antropocentryczne rozumienie świata. Chyba autorzy nie mieli o tym pojęcia, a prace na ten temat są dostępne dużo wcześniej niż rok 2020,w którym powstała omawiana książka.

Edit: Teraz czytałam już Filozofię Dowcipu i nadal uważam, że te szkice są słabe. Teraz tym bardziej po lekturze Filozofii Dowcipu. Niebawem recenzja w 2022 roku.

Zobacz również:

Stworzeni do miłości. Rozmowy z młodymi - Jan Paweł II recenzja Elżbieta Rogalska 2016

Książka Poetka i paidia. O muzie dziecięcej Joanny Kulmowej Urszuli Chęcińskiej Elżbieta Rogalska 2021

   Kup Tekst ode mnie

 

Książka Harry Potter i przeklęte dziecko cz. I i II J.K. Rowling, J. Tiffany’ego i J. Thorne’a Elżbieta Rogalska 2021

 

Książka ta nie jest powieścią, chociaż mogłoby się tak wydawać ze względu na kontynuację całej 7 tomowej serii o Harrym Potterze. Przeczytałam wszystkie części i mam kilka ulubionych. Myślę, że to dość udana kontynuacja. Jest to nowa sztuka Jacka Thorne’a. Współpracował on z J. K. Rowling oraz J. Tiffanym przy tworzeniu tej wersji. Książka zawiera zarówno część I jak i II sztuki o Harrym Potterze. Na początku czytania trochę mnie irytowało, że nie jest to powieść, tylko zapis scenariusza sztuki. Jednak po kilkunastu stronach wciągnęłam się i przeczytałam 354 strony w jeden dzień – a właściwie wieczór i noc. Ciekawa propozycja, która ma bardzo oczyszczające właściwości, szczególnie dla chłopców lub mężczyzn, którzy mieli złe stosunki z ojcem. Myślę, że dziewczynki z takim problemem też odnajdą jakąś część funkcji katarktycznej. Będzie trochę spojlerowania!

Książka Harry Potter i przeklęte dziecko cz. I i II J.K. Rowling, J. Tiffany’ego I J. Thorne’a

to właściwie bajka terapeutyczna, tylko rozciągnięta w czasie. Piszę tak, ponieważ bajkoterapia zakłada, ze bajki terapeutyczne nie mogą trwać dłużej niż 3-7 minut. Tutaj opowieść trwa około 3,5 godziny. Również okładka wskazuje na taki charakter: widzimy chłopca, który siedzi w głębi gniazda, z którego wyrastają krucze skrzydła. Prawdopodobnie jest to odzwierciedlenie bólu psychicznego, głęboko skrywanego lęku dziecka.

Książka Harry Potter i przeklęte dziecko cz. I i II J.K. Rowling, J. Tiffany’ego I J. Thorne’a

odkrywa przed czytelnikiem świat Harrego Pottera po przezwyciężeniu Voldemorta. Jednakże nic bardziej mylnego – świat ten nie jest do końca wyczyszczony ze zła. Dowiadujemy się o tym gdy Ministerstwo Magii, na którego czele stoi teraz Hermiona i Harry, znajduje zmieniacz czasu. Ostatni jaki istnieje. Pech chce, że syn Harrego Pottera i Giny Wesley, o imieniu Albus(Severus Potter) słyszy rozmowę swojego ojca z ojcem Cedrika Diggorego, który zmarł podczas turnieju trójmagicznego, gdy Voldemort porwał Harrego za pomocą świstoklika, a Cedrik znalazł się w niewłaściwym miejscu i czasie. Albus wraz ze swoim ukochanym przyjacielem Scorpiusem – synem odwiecznego wroga rodziny Potterów – Draco Malfoya – wyruszają w podróż do tyłu życia, wyruszają niczym w wehikule czasu do momentu Turnieju trójmagicznego. Resztę fabuły zostawiam czytelnikowi, niech sobie odkryje całą zagadkę.

Książka Harry Potter i przeklęte dziecko cz. I i II J.K. Rowling, J. Tiffany’ego I J. Thorne’a

opowiada o tym, że nie warto manipulować czasem. Wydarzenia, które miały miejsce, mimo, że niosą ze sobą złe czyny i makabryczne historie, prawdopodobnie są tymi, które są najlepsze z możliwych. Lekka zmiana wydarzeń może skutkować zupełną zmianą całej historii. Trochę jak efekt motyla – podmuch wiatru skrzydeł motyla wpływa na trzęsienie ziemi w Azji etc. Moim zdaniem warto odkryć tę tajemnicę związaną z manipulacją czasem. Jest to bardzo zgrabnie napisana kontynuacja. Myślę, że wciągnie fanów całej serii i pozyska nowych.

Zobacz również:

Książka Gdy nadeszło życie Anety Krasińskiej Elżbieta Rogalska 2019

Książka Nie kończąca się historia Michael Ende Elżbieta Rogalska 2019

 

    Kup Tekst ode mnie

 

 

Książka Niewidzialny Człowiek Ralpha Ellisona Elżbieta Rogalska 2021

 

Podobno książka w 1952 roku przełamała schematy literackie w Ameryce. Podczas czytania trzeba mieć na uwadze jej lata. Współcześnie nie jest już w ogóle nowatorska. Jednak treści przekazuje uniwersalne, takie jak: poszanowanie godności, tolerancja, walka o wolność. Właściwie w prawie każdej współczesnej książce, znajdziemy któryś z tych wątków. Książka jest mocno literacka i do tego bogata w bardzo długie opisy, ma prawie 600 stron, także polecam tym, co lubią tego typu pozycje wydawnicze.

W książce Niewidzialny Człowiek Ralpha Ellisona

widzimy świat oczami Afroamerykanina, w czasach kiedy nie mieli oni szans na rynku pracy i borykali się z walką o własne prawa obywatelskie etc. Młody Afroamerykanin dostaje się na studia społeczne – socjologię. Na wakacje zostaje wysłany do innego kraju aby zarobił na dalsze studia, dostaje 17 listów „polecających”, których zawartości nie zna. Dostarcza je pod wskazane adresy i czeka na odzew ze strony adresatów. W końcu takowy dostaje i dowiaduje się o treści listu. Od tej pory jego pogląd na świat ulega ogromnej zmianie. Wcześniej jeszcze wierzył w ideały a teraz… dostrzega manipulacje. Przez przypadek zostaje zwerbowany do pewnego bractwa. Spodobało się im jak przemawia do ludzi. Na tym zakończę omawianie treści książki żeby nie spojlerować.

Książka Niewidzialny Człowiek Ralpha Ellisona

zawiera narrację literacką. We wstępie do książki autor wskazuje, że jego celem było pokazanie, że Afroamerykanin też potrafi być elokwentny, a przynajmniej zna więcej słów niż postacie pokazywane w filmach. Ralph Ellison pisał tę książkę w 1952 roku, kiedy to Afroamerykanie nie mieli zbyt dobrego usytuowania społecznego. Wówczas w filmach Afroamerykanin był pokazywany jako niewolnik, służący i niemający praw osobnik. Może książka jest literacka ale prawdę mówiąc ma wiele nużących i mało wnoszących do akcji elementów. Właśnie o to chodzi, że książka nie jest po to, żeby popisywać się elokwencją ale też po to żeby tworzyć wartką akcję, ciekawe postaci. Tych właśnie elementów zabrakło mi w Niewidzialnym Człowieku. Można powiedzieć, że ta pozycja wydawnicza broni się właśnie elokwencją i trudnym na tamte czasy tematem.

Książka Niewidzialny Człowiek Ralpha Ellisona

będzie ciekawa też dla osób lubiących działania oporowe, anarchistyczne. Osoby lubiące walczyć o coś, będą w tej książce widziały potencjał do własnych działań oporowych. Ostatnio jest to modny temat, powstała nawet książka o pedagogii oporu. W moim odczuciu jeśli o pedagogię chodzi, a więc o pewnego rodzaju edukację i wychowanie, to uważam, że treści oporowe mogą uczyć nie do końca potrzebnych rzeczy, np. weźmy pod uwagę koronawirus, znam kilka osób, które działały oporowo, że niby nie ma tego wirusa aż w końcu same zachorowały i przechodziły tą chorobę bardzo trudno. Gdyby nie działania oporowe, a w zamian gdyby stosowali zalecenia ochronne, nie musieliby tak cierpieć, dobrze, że żyją!

Zobacz również:

Książka Umiłowana Toni Morrison Elżbieta Rogalska 2019

Książka Nekrofilna produkcja akademicka i pieśń partyzantów O. Szwabowskiego Elżbieta Rogalska 2019

Książka Jestem legendą Richardsa Mathesona Elżbieta Rogalska 2020

 

 Kup Tekst ode mnie

 

 

Książka Gwiazda szeryfa Aleksandry Borowiec Elżbieta Rogalska 2021

 

Wzięłam się za czytanie tej książki w momencie, kiedy musiałam przeczytać 4 książki w ciągu tygodnia, ponieważ w mojej ulubionej MBP zrealizowano, wcześniej niż planowano, następne książeczki. Piszę o tym, ponieważ fakt ten wymusił na mnie dość szybkie czytanie 656 stron. Myślę, że gdyby nie to, czytałabym zdecydowanie dłużej niż 4 wieczory. Trudno jest też zakwalifikować książkę Aleksandry Borowiec do jakiegoś gatunku. Warto dodać na początku notki, że jest to debiut! A debiuty mają trudno… rzadko kto po nie sięga.

Książka Gwiazda szeryfa Aleksandry Borowiec

jest dla mnie powieścią obyczajową, z wątkami kryminału, a na sam koniec z elementami gnostycznymi, fantastycznymi. Kiedy czytałam tę książkę, to wyświetlały mi się wspomnienia lektury i obejrzanych seriali oraz granych niegdyś gier komputerowych, były to: Twin Peaks, Czerwony Kapturek chwilowo, tak samo chwilami przypominał mi się Harry Potter, Ghotic. Ciekawi mnie jakie was najdą wspomnienia, podczas czytania tej, łączącej w sobie wiele różnorodności, powieści.

W książce Gwiazda szeryfa Aleksandry Borowiec

mamy kilku bohaterów, zarówno płci męskiej jak i żeńskiej. Jest wioska Olsztynek, a w niej komunistyczne dzieje Polski, jednak tym co odróżnia tą sielankową poświatę, jest czający się morderca. Milicja, ubecy i bardziej lubiani śledczy, poszukują sprawcy morderstw: kobiety, dziecka… W wiosce panuje strach mający swoje korzenie w zabobonach. Czy pistolet i śledztwo wystarczą do pojmania złoczyńcy? Kto nim jest?

Co ciekawe książka Gwiazda szeryfa Aleksandry Borowiec

jest dość literacka, jak na obyczajówkę z wątkiem kryminalnym i gnozą w tle jest to miłe zaskoczenie. Autorka stara się urozmaicać słownictwo, zarówno podczas opisywania wydarzeń, krajobrazu, jak i w dialogach. Tutaj trzeba zaznaczyć, że jest to książka dla tych co lubią zanurzyć się w świat powieści. Niekoniecznie chcących krok po kroku rozwikłać zagadkę. Bardziej pragnących dowiedzieć się jaki jest świat bohaterów, zanurzyć się w nim i trochę trwać. Dlatego też zalecałabym czytanie bez pośpiechu. Muszę też dodać, że okładka jest mocno zachęcająca. Taka niedopowiedziana. Mająca w sobie coś z tajemnicy.

Zobacz również:

Książka Światło w środku nocy Jojo Moyes Elżbieta Rogalska 2020

Książka Fabryka Lalek Elizabeth Macneal Elżbieta Rogalska 2020

Książka Gdy nadeszło życie Anety Krasińskiej Elżbieta Rogalska 2019

 

   Kup Tekst ode mnie

 

 

Książka Zawsze w porę Agnieszki Krawczyk Elżbieta Rogalska 2021

 

W moim odczuciu to naprawdę ciekawa książka, chociaż trochę za bardzo przedłużona, przez mniej więcej 150 stron, przed końcem zaczęłam się nudzić – oczywiście z momentami ponownego zaciekawienia. I ten koniec… zmieniłabym trochę układ. Wydaje mi się, że dużo lepiej byłoby zakończyć tom 2 sprawą Hani, a w momencie gdy autorka pisze o tej sprawie dałaby sprawę, którą ten tom się kończy, po prostu ważniejsze są dla mnie dzieci, od spraw związanych z rzeczami. Jest to więc książka ogólnie ciekawa ale nierówna. Książkę tę wypożyczyła z MBP moja mama, bo czyta całą serię, więc postanowiłam też przeczytać całą serię.

Książka Zawsze w porę Agnieszki Krawczyk

to kontynuacja Najmilszego prezentu tej autorki, czyli tom 2 serii Ulica Wierzbowa. Książka ta zawiera 437 stron obyczajowej opowieści rodem z małych miejscowości. To znaczy są sąsiedzi, którzy rzekomo wszystko o sobie wiedzą i pasjonują się plotkami oraz wtykaniem nosa w nie swoje sprawy. Właściwie to kontynuacja tego, co działo się w tomie 1. Dlatego w tym przypadku trzeba czytać dwa tomy, po kolei.

Narracyjnie duża część książki Zawsze w porę Agnieszki Krawczyk

jest napisana z humorem, a akcja płynie szybko i zwinnie. Bywają momenty, że się niemiłosiernie dłuży ale to dopiero pod koniec książki, przeplata się to dłużenie z kolejnymi wątkami akcji. Napiszę więc, że jest to książka nierówna ale ogólnie ciekawa. Dla osób, które żyły na dłużej w takiej małej miejscowości pewnie wyda się jeszcze bardziej ciekawa niż dla mnie mieszkanki miasta.

Ogromnym plusem

książki Zawsze w porę Agnieszki Krawczyk

jest jej sielankowość. Bardzo lubię jak autorzy przedstawiają przyrodę i wiejski klimat w książkach obyczajowych. Umożliwia on wyobrażenie sobie przestrzeni, w której umiejscowieni są bohaterowie powieści obyczajowych.

Literacko dość ładnie, są długie opisy, które lubię, napisane bardzo zwiewnie, więc nie przeszkadza ich długość. Nie jest to treść w rodzaju Orzeszkowej. Autorka stara się wyszukiwać ładne słowa aby trafić w sedno swojego opisu. Na szczęście nie sprawia to trudności w odbiorze książki. Dlatego mogę napisać, że to książka zaawansowana literacko. Szczególnie jeśli porównać ją do zagranicznej książki, do której zostawiam link, do mojej recenzji Milion Nowych Chwil. Dla tych co chcą sobie przypomnieć, a np. już czytali tą książkę.

Zobacz również:

Książka Gdy nadeszło życie Anety Krasińskiej Elżbieta Rogalska 2019

Książka Nieświęty Mikołaj Magdaleny Kordel Elżbieta Rogalska 2019

 

   Kup Tekst ode mnie