Komiks Rok 1984 George'a Orwell'a. Powieść graficzna Fido Nestii Elżbieta Rogalska 2021

 

Trochę dziwaczna fabuła, która przywiodła mi na myśl działania komunistów. Zaczęłam się zastanawiać czy może oni też byli manipulowani przez coś pokroju Wielkiego Brata. Jest to książka o człowieku, który nie wiedział, że państwem panują osoby chcące mieć władzę i tylko władza sama w sobie jest ich oczkiem w głowie.

Fabuła komiksu Rok 1984 George’a Orwell’a. Powieść graficzna Fido Nestii

przedstawia świat rodem z PRL: ucinają gramy jedzenia i litry picia, nie ma czego kupić, choć pieniądze są. Dodatkowo grasują tam siły Wielkiego Brata, które kontrolują każdy ruch obywatela będącego w klasie wyższej niż uboga. Świat jest tam podzielony na kasty społeczne: bogaczy, średnich i ubogich. Główny bohater Winston uważa, że tylko ludzie  ubodzy mogą uratować świat przed Wielkim bratem, bo jako jedyni nie są śledzeni. Czy Winston przeżyje w świecie psychozy prześladowczej rodem z PRLu w Polsce? Jest to świat umiejscowiony w Ameryce, wyglądający jak czasy komunistyczne w Polsce.

Rysunki komiksu Rok 1984 George’a Orwell’a. Powieść graficzna Fido Nestii

są lepsze niż np. Disney’owskie. Jednakże daleko im do rysunków np. Juliusza Kossaka. Zatem tak jak przyjmuje się w nauce sztuk pięknych podział na: twórczość egalitarną i elitarną – rysunki te są raczej egalitarne, chociaż nie są już raczej fast food’owe, ale elitarne też nie. Trudno mi zatem je określić. Jeśli porównanie Disney’owskich i Kossaka niczego Tobie nie mówi, to nie wiem jaki podać przykład. Zawsze można skorzystać z google.

Ogólny odbiór komiksu Rok 1984 George’a Orwell’a. Powieść graficzna Fido Nestii?

Czyta i ogląda się naprawdę szybko. Orwell pracę nad książką Rok 1984 rozpoczął w roku 1948. Thomas More napisała w 1516 roku książkę pt. Utopia. Książka Orwella jest jej przeciwieństwem, jest antyutopią. Utopia to słowo oznaczające myśl przewodnią skierowaną na piękno świata, w którym dzieje się tylko dobrze. Niestety myśl antyutopiczna Orwella miała swoje odbicie w prawdziwym życiu, szkoda, że myśl More jeszcze nie miała swojego odzwierciedlenia. Orwell – państwo tragiczne, straszne, piekielne - kontra More- państwo idealne z idealnym systemem społecznym (powszechna równość i dobro wspólne).

 

Zobacz również:

Komiks Negalyod Vincenta Perriota Elżbieta Rogalska 2020

Książka Historia Polski Antoniego Czubińskiego i Jerzego Topolskiego Elżbieta Rogalska 2019

 

    Kup Tekst ode mnie

 

Komiks PTSD Guillaume Singelin Elżbieta Rogalska 2021

 

"Wróciła do domu, lecz dla niej wojna się jeszcze nie skończyła".

- to jedno zdanie z okładki komiksu oddaje w pełni jego treść.

Syndrom stresu pourazowego jest niezwykle trudnym tematem dla osób, które się leczą. Autor Guillaume Singelin doskonale sobie poradził z wykreowaniem postaci dotkniętej PTSD. Bohaterka prezentuje wszystkie kluczowe symptomy wskazujące na syndrom stresu pourazowego. Piękne rysunki, wykonane w stylu komiksowym ale bardzo szczegółowym, nie mylić z Batmanami i Spidermanami. Jest to styl bardziej japoński, przypominający nieco DragonBall. Jak dla mnie rewelacyjna – to chyba 8 gwiazdek na lubimyczytac.

 

Komiks PTSD Guillaume Singelin

jest dla mnie wyjątkowo udany. Nie ma się uczucia zmęczenia, ani uczucia jakie to kiepskie. Jest odpowiednio wyważony. Autor ukazuje kobietę, która w związku ze zmaganiami wojennymi, nie może uporać się ze wspomnieniami. Żołnierze zostali zostawieni sami sobie po wojnie, rząd wypluł ich i nic nie dał w zamian za walkę. Poznaje na swojej drodze kobietę z dzieckiem, prowadzących knajpkę z warzywnym jedzeniem, która wyzwala w niej poczucie zaufania, bezpieczeństwa, stara się pokazać drogę miłosierdzia i dobra. Główna bohaterka przejawia wszelkie typowe cechy osoby z syndromem stresu pourazowego. Jednak nie jest to historia przytłaczająca i napisana tzw. Sznytem naukowym. Jest to opowieść, zgrabna i wiarygodna.

Komiks PTSD Guillaume Singelin

został skonstruowany tak, że wydarzenia codzienne są prezentowane naprzemiennie z wydarzeniami wojennymi. Autor postarał się żeby miały one inny kolor. Jest to opowieść, w której dużą rolę odgrywa jedzenie. Autor postarał się żeby na szczyt dobroci wynieść warzywa, czyli jedzenie zdrowe. Jednak nie o to chodzi w tym komiksie. Jedzenie bardziej odzwierciedla drogę dotarcia do najskrytszych zakamarków duszy głównej bohaterki. Być może to dzięki niemu kobieta powoli odzyskuje zaufanie do ludzi i też im pomaga, powoli zapomina o wojnie.

Bardzo podobały mi się rysunki w

komiksie PTSD Guillaume Singelin.

Takie małe rysuneczki, jak uwielbiałam rysować, gdy byłam mała, bardzo ładnie oddają rzeczywistość panującą podczas codzienności głównej bohaterki oraz tej związanej z wojną. Prezentują piękno przyrody jakie panowało przed wojną i zagładę jaką wojna dokonała na przyrodzie. Cieszę się też, że wojna się skończyła dla głównej bohaterki, przynajmniej wspomnienia zostały lekko wymazane. PTSD to naprawdę potworna choroba wyniszczająca człowieka od środka.

 

Zobacz również:

Komiks Wujek Sknerus i Kaczor Donald. Powrót na Równinę Okropności Tom 2 Dona Rosa Elżbieta Rogalska 2020

Komiks Negalyod Vincenta Perriota Elżbieta Rogalska 2020            

 

   Kup Tekst ode mnie