Książka Anders Breivik. Między dumą a wstydem Elżbiety
Czykwin Elżbieta Rogalska 2021
Jest to książka z pbszaru nauk społecznych. Jak pewnie
zdążyliście zauważyć lubię historie kryminalne. Dodam, że kiedyś nawet chciałam
iść na kryminalistykę ale jednak wygrała Pedagogika. Tak, instynkt macierzyński
zazwyczaj wygrywa u kobiet ze wszystkim innym. Książka ta to analiza
behawioralna Andersa Breivika, który odebrał życie 77 osobom.
Historia, którą porusza
Elżbieta Czykwin na łamach książki
Anders Breivik.
Między dumą a wstydem, opowiada o mordercy. Jak inaczej nazwać
człowieka, który odebrał życie 77 osobom? – nie ważne jest to ze względu na jakie
poglądy to uczynił. Odebrać życie tylu osobom można tylko poprzez bycie
terrorystą, pewnie część z was się zdziwi, że człowiek o jasnej karnacji,
rdzenny Norweg był terrorystą. Niestety to prawda. Tym bardziej dziwne,
ponieważ Norwegia uchodziła do roku 2011 za kraj najbardziej szczęśliwy.
Jednak wydarzenia z czarnego piątku 22 lipca 2011 roku,
pozbawiły Norwegów złudzeń, ich kraj nie jest do końca taki bezpieczny, i taki
idealny.
W książce Anders Breivik. Miedzy dumą a wstydem Elżbieta Czykwin
analizuje zachowanie behawioralne tego terrorysty oraz społeczeństwa, szumu
medialnego. Głównym problemem, na jaki autorka chce uzyskać odpowiedź, jest
pytanie o cechy, które przejawiał Breivik, a które mogłyby wskazywać na
współczesny casus białego terrorysty.
W książce Anders Breivik. Miedzy dumą a wstydem Elżbieta
Czykwin
wymienia następujące cechy, sprzyjające pojawieniu się tego rodzaju
przestępców: dysfunkcjonalna rodzina, powszechny narcyzm oraz rola i znaczenie Internetu.
Wymienia również te cechy, które przejawiał Andres Breivik: załamanie
naturalnego oporu przed zabijaniem, status incela (odrzuconego przez kobiety
mizogina). Nade wszystko jednak to wstyd i poniżenie, pchało tego terrorystę do
popełnienia zbrodni na 77 istnień ludzkich. To książka, która rozbudza umysł,
pozwala zauważać pewne oznaki jakie dają tego rodzaju mordercy. W
społeczeństwie jest takich osób wiele, nie poddają się oni psychologicznym
terapiom. Żyją wśród nas, od dzieciństwa po wiek dorosły, kamuflują się i tylko
wnikliwy obserwator może dostrzec, a rzadko zdarza się, że jego podejrzenia są
uznawane za poważne. Wówczas dochodzi do tego typu tragedii, ponieważ nikt
wcześniej nie zareagował. Właściwie nasuwa się pytanie, gdzie mam pójść
powiedzieć o moich spostrzeżeniach, na temat kogoś, kto przejawia tego rodzaju
cechy? Przecież na policję można pójść dopiero jak coś się stanie, coś tak mocnego, że
będzie mogła policja wszcząć dochodzenie.
Zobacz również:
Książka
Manson. CIA, narkotyki. Mroczne tajemnice Hollywood Toma O’Neilla i Dana
Piepenbringa Elżbieta Rogalska 2019
Książka
Drapieżnik. Prawdziwa historia najbardziej nieuchwytnego mordercy XXI wieku
Maureen’a Callahan’a Elżbieta Rogalska 2020
Kup
Tekst ode mnie