13 września 2019

Książka Historia Polski Antoniego Czubińskiego i Jerzego Topolskiego Elżbieta Rogalska 2019





Książka Historia Polski Antoniego Czubińskiego i Jerzego Topolskiego Elżbieta Rogalska 2019




Czasami zabieram się za czytanie książek, które nie są gatunkowo przeze mnie lubiane, nie jestem ich jakąś szczególną fascynatką. Po taką książkę sięgnęłam w sierpniu 2019 roku i muszę przyznać, że nie do końca żałuję. Owszem dłużyła mi się niemiłosiernie ale mam jakieś takie wrażenie, że to wina raczej wydania. Otóż jest ono bardzo duże prawie A4, a do tego czcionka jest tak mała, że chyba nawet mniejsza niż 9. Mowa o książce Antoniego Czubińskiego i Jerzego Topolskiego pt. „Historia Polski”. Ostatnio wzięło mnie na patriotyzm. Niedawno czytałam o Wiedniu 1683, a teraz wzięłam się za całą historię. To dużo jak na mnie, ponieważ historia nigdy nie była moim zainteresowaniem. Jednakże czasami warto wziąć coś do czytania, czego nie spodziewałoby się po sobie, że by się to właśnie wybrało. Tak jest z książka Historia Polski Antoniego Czubińskiego i Jerzego Topolskiego z 1988 roku, wydaną przez Zakład Narodowy imienia Ossolińskich.

Na pewno wielkim plusem są fotografie, których jest całkiem sporo. Przybliżają one wydarzenia i co bardzo ważne dają odetchnąć od tekstu. Naprawdę czcionka jaką drukowano książkę Historia Polski Antoniego Czubińskiego i Jerzego Topolskiego może zabić oczy.

Zdecydowanie dla miłośników historii, ekonomii, gospodarki, polityki. Dla osób takich jak ja, dla których historia nie jest pasja, którzy uczyli się jej tylko w szkole, będzie to książka z zakresu trudno się czyta. Szczególnie, że jest to stare wydanie, a wówczas jeszcze język naukowy był sztywny i nie starano się urozmaicać naukowości literackimi popisami, jak współcześnie się niekiedy zezwala, a nawet chwali. 

Mnie bardzo ucieszyło, że

w książce Antoniego Czubińskiego i Jerzego Topolskiego pt. Historia Polski

zamieszczono wiele nazwisk, które warto zapamiętać. Tym bardziej, że nazwiska te miały wiele wspólnego z ówczesną sytuacją gospodarczą kraju; dokonywały trudnych decyzji, które miały wpływ nie tylko na tamtejsze wydarzenia ale mają wpływ na kształt teraźniejszych problemów narodu.

Oprócz tego omawiana pozycja wydawnicza zawiera bardzo wiele szczegółów, dla maniaków historii nie lada gratka. Rozdziały są podzielone na podrozdziały. W nich zaś można się dowiedzieć wielu interesujących rzeczy, jak np. ustrój polityczny, myśl filozoficzna danego okresu, gospodarka i ekonomia ze wszystkimi zmianami w niej zachodzącymi. Czasami warto odświeżyć sobie pamięć, czy dowiedzieć się większej ilości szczegółów. Jeśli macie w bibliotekach to szukajcie nowszego wydania, ta czcionka jest naprawdę niedobra dla oczu i mózgu.

Elżbieta Rogalska Absolwentka pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Członek Pracowni Badań nad Twórczością Joanny Kulmowej. Rektorskie stypendium Uniwersytetu Szczecińskiego uzyskała w latach 2015-2017, Stypendium dla najlepszych doktorantów w latach 2018-2019. Autorka Publikacji naukowych (w "Qualitative Inquiry", "Kultura-Społeczeństwo-Edukacja", "Pedagogika Szkoły Wyższej", "Nauczyciel i Szkoła","Kognitywistyka i Media w Edukacji"), literackich (w "Nestor") oraz ponad 76 publikacji popularno-naukowych. Zainteresowania badawcze oscylują wokół pedagogii Joanny Kulmowej, Janusza Korczaka, „Tanatopedagogiki", Józefa Tischnera, Michel Foucaulta, Jana Pawła II, badań biograficznych oraz problematyki wyższej edukacji.



Zobacz również:


9 września 2019

Książka Milion Nowych Chwil Katherine Center Elżbieta Rogalska 2019




Książka Milion Nowych Chwil Katherine Center Elżbieta Rogalska 2019



Pozornie to łatwa i prosta, lekka opowieść na wakacje, książka z tak zwanych nie wymagających. Jednakże można w niej odnaleźć wartościowe momenty. Miłośnicy wyszukanego języka i dobrego stylu pisarskiego będą zawiedzeni. Chociaż po lekturze „Raw” Belli Aurory można pomyśleć, że książka „Milion Nowych Chwil” Katherine Center jest o wiele bogatsza w treść, opisy i znajomość słów. Znam osoby, które czytają np. Joannę Kulmową, sama do nich należę, dlatego piszę, że język nie jest górnolotny. 

Katherine Center napisała w lipcu 2019 roku książkę pt. „Milion Nowych chwil”. Miałam okazję ją przeczytać w tłumaczeniu Anny Rajca-Sałaty, wydawnictwa: Muza. Książka ma 416 stron.

Być może to jednolita opowieść o typowych losach młodych osób. Jednak w subtelny sposób przekazuje wartości takie jak: nadzieja, wiara, optymizm. W trakcie czytania można odnieść wrażenie, że główna bohaterka przechodzi typowe fazy żałoby, typowej dla śmierci kogoś bliskiego (o żałobie pisałam tutaj). Być może opłakuje swoje dawne ciało.

Tak książka prezentuje się w sieci:

„Milion nowych chwil” to niezapomniana historia miłosna o odnajdywaniu radości nawet w najtrudniejszych okolicznościach.
Margaret Jacobsen ma przed sobą świetlaną przyszłość: narzeczonego, którego uwielbia, wymarzoną pracę i obietnicę doskonałego życia tuż za rogiem. Nagle wszystko, na co tak ciężko pracowała, obraca się wniwecz. Trafia do szpitala, gdzie zmuszona jest stawić czoła świadomości, że nic już nie będzie takie, jak wcześniej. Odnalezienie się w nowej sytuacji jest trudne, a sprawy nie ułatwią skrywane przez lata rodzinne sekrety…
„Milion nowych chwil” to książka, która zrobiła z Katherine Center gwiazdę literatury kobiecej w Stanach Zjednoczonych. To pełna uroku i nadziei romantyczna powieść, która z każdą stroną coraz bardziej rozmiękcza serca czytelników.
źródło opisu: Muza”. Opis pochodzi z portalu lubimyczytac.pl

Książka prezentuje dwie postawy wobec tożsamości płci męskiej. Z jednej strony trzyma się stereotypów o bogatych chłopcach, z drugiej obala stereotyp emigranta-obcokrajowca o posturze trójboisty.

W książce „Milion Nowych Chwil” Katherin Center prezentuje  również typowe zachowania dziewczęce z rodzin tzw. Nowobogackich. Śmieszki, chichy z byle czego i na każde powitanie, nadąsanie z byle powodu etc. W trakcie książki główna bohaterka dojrzewa, trochę trudno się dziwić zważywszy na okoliczności.
Zachęcam do przeczytania tych, którzy oczekują łatwej w odbiorze książki, która niesie ze sobą wartość. Pomimo, że nie zachwyca pięknem języka, opisu czy wyszukanych krajobrazów.

Elżbieta Rogalska Absolwentka pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Członek Pracowni Badań nad Twórczością Joanny Kulmowej. Rektorskie stypendium Uniwersytetu Szczecińskiego uzyskała w latach 2015-2017, Stypendium dla najlepszych doktorantów w latach 2018-2019. Autorka Publikacji naukowych (w "Qualitative Inquiry", "Kultura-Społeczeństwo-Edukacja", "Pedagogika Szkoły Wyższej", "Nauczyciel i Szkoła","Kognitywistyka i Media w Edukacji"), literackich (w "Nestor") oraz ponad 76 publikacji popularno-naukowych. Zainteresowania badawcze oscylują wokół pedagogii Joanny Kulmowej, Janusza Korczaka, „Tanatopedagogiki", Józefa Tischnera, Michel Foucaulta, Jana Pawła II, badań biograficznych oraz problematyki wyższej edukacji.

Zobacz również:


2 września 2019

Książka Wedle zasług Sławomira Nieściura Elżbieta Rogalska 2019



Książka Wedle zasług Sławomira Nieściura Elżbieta Rogalska 2019



Sławomir Nieściur w książce Wedle zasług prezentuje świat Zony. Idealnie wykreowany dla mentalności rosyjskiego wojska. Przekleństw i alkoholu jest w tej książce naprawdę dużo. Jednak kiedy spojrzy się na przeżycia wojenne, a warto zaznaczyć, że jest to wojna nietypowa, ponieważ nie między ludźmi, to można przymrużyć oko i czytać dalej.


Autor prowadzi ładnie zarys postaci, nie są to opisy szczegółowe. Jednak w trakcie czytania poznajemy bohaterów, zwłaszcza ich rys psychologiczny. Pomimo nieodpowiednich warunków, które panują na wojnie stalkerów – wyszkolonych jednostek specjalnych wysyłanych na zonę – bohaterowie nie są ujednoliceni, widać ich indywidualne charaktery i sposób postępowania.


Książka Wedle zasług Sławomira Nieściura

wciągnie tych, którzy pasjonują się wojną albo lubią SF z tytułu Nowego świata. Na uwagę zasługuje fakt, że książka zawiera kilka rysunków. Pomimo, że jest ich mało, to jednak zasługują na uwagę, ponieważ są szczegółowe i nietypowe. Dodają do książki element tajemnicy i poczucie zagrożenia, pomimo, że właściwie to niczego nie prezentują poza stalkerami w różnych miejscach. Zatem niczego też nie zdradzają, dają pole popisu dla wyobraźni człowieka.


Jeżeli jesteś fanem militariów to na pewno książka ta cię zadowoli. Mnie osobiście nie przypadła jakoś mocno do gustu. Bardziej przeczytałam ją z uwagi na akcję, która momentami trzyma w napięciu. Natomiast momenty tzw. Nudy, są likwidowane za pomocą krótkich rozdziałów. Dzięki temu fabuła się toczy równomiernie i niekoniecznie zauważa się te dziwne wątki.

Jak książka prezentuje się w sieci?

„Wiosną 2006 roku Czarnobylska Strefa Wykluczenia przypomina rezerwat dzikiej przyrody. W istocie jednak jest ogromnym poligonem badawczym.
Kiedy dochodzi do katastrofy, tereny wokół elektrowni przekształcają się w najeżone anomaliami piekło – Zonę. To w niej znajdują schronienie przypuszczalni jej sprawcy, zaś dekadę później rozpoczyna się ostatnia runda śmiertelnej rozgrywki. Starcia, w którym drapieżnik staje się zwierzyną, a zwierzyna – drapieżnikiem.
Brawurowo opowiedziana, eksploatująca nowe wątki historia z uniwersum S.T.A.L.K.E.R. –a.
źródło opisu: @Fabryka Słów” Opis pochodzi z portalu lubimyczytac.pl




Sławomir Nieściur w książce Wedle zasług

prowadzi fabułę zgodną z wizją rosyjskich wojskowych. Prowadzenie opowieści w  ruskim klimacie jest dla Polaków dość nietypowe. Autorowi udało się przedstawić Rosjan i mnie nie zniechęcić, pomimo, że znam wojenne zmagania Polski i tego kraju.

Książka przedstawia do czego może doprowadzić ignorowanie natury przez człowieka oraz wzmacnianie pozycji technologii i chemii. Historia zarówno ta wymyślona, jak i ta rzeczywista, dowodzi, że często eksperymenty wymykają się spod kontroli. Tym bardziej trzeba być czujnym aby Zona nigdy nie wystąpiła w realnym świecie. Właściwie to pies zeżre i wypije wszystko, gdy jest bezpański. Zatem dbajmy też o nasze zwierzęta.


Elżbieta Rogalska Absolwentka pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Członek Pracowni Badań nad Twórczością Joanny Kulmowej. Rektorskie stypendium Uniwersytetu Szczecińskiego uzyskała w latach 2015-2017, Stypendium dla najlepszych doktorantów w latach 2018-2019. Autorka Publikacji naukowych (w "Qualitative Inquiry", "Kultura-Społeczeństwo-Edukacja", "Pedagogika Szkoły Wyższej", "Nauczyciel i Szkoła","Kognitywistyka i Media w Edukacji"), literackich (w "Nestor") oraz ponad 76 publikacji popularno-naukowych. Zainteresowania badawcze oscylują wokół pedagogii Joanny Kulmowej, Janusza Korczaka, „Tanatopedagogiki", Józefa Tischnera, Michel Foucaulta, Jana Pawła II, badań biograficznych oraz problematyki wyższej edukacji.


Zobacz również: