Książka Bastion Stephena Kinga Elżbieta Rogalska 2020

Udało się, po około dwóch miesiącach przeczytałam

książkę Stephena Kinga pt. „Bastion”

. Nie żeby mnie nudziła, po prostu robiłam w tym czasie kursy, tak więc nie czytałam cały dzień ale na dobranoc. Generalnie książka bardzo na czasie opowiadająca o życiu mieszkańców Ameryki w czasie zagłady dokonanej przez Kapitana Tripsa – czyli wirusa. Początkowe informacje jakie autor podaje do świadomości czytelnika przypominają te, które powoduje coronawirus Covid-19. Jednak z czasem, zależy jak na to spojrzeć – na szczęście, Kapitan Trips powoduje inne objawy niż znana nam zaraza.

Jest tyle bohaterów w

książce Bastion Stephena Kinga

, że właściwie to nie wymienię żadnego, aby nie pominąć nikogo. Z mojego punktu widzenia książka ta nie jest tylko o wirusie, który sieje spustoszenie. Jest również o typach osobowości człowieka, wspólnotowości, miłości, nienawiści, przyjaźni, radzeniu sobie w trudnych sytuacjach, poszanowaniem przyrody oraz przypomnieniem jak ważna jest znajomość survivalowych trików (akurat mam zamiar niedługo przeczytać książkę na temat radzenia sobie w survivalu). W całej Ameryce wysiada prąd, nic nie działa, nic nie funkcjonuje, bowiem wirus sieje spustoszenie. Pozostało kilkadziesiąt osób przy życiu, które dzielą się na dwie grupy. Mają te grupy symbolizować dobro i zło. Jedna i druga grupa widzi we śnie tajemniczych przewodników, którzy wiodą ich w konkretne miejsca i prowadzą do konfrontacji. Czy tradycja została zachowana w książce Stephena Kinga, a zatem czy wygrało dobro? Tego dowiecie się czytając Bastion.

Stron jest dużo, raczej dla tych co lubią książki „cegły”. Jednak

książka Stephena Kinga Bastion

jest napisana raczej językiem prostym, przywodzi na myśl przeciętny film z Ameryki – jeśli chodzi o wypowiedzi bohaterów. Raczej nie są to dialogi rodem z filmów Quentina Tarantino. Z drugiej strony może to lepiej, ponieważ w książce tej, mimo ogromnej tragedii, nie opisuje się tak momentów obcowania z krwią. Stephen King zwraca uwagę raczej na aspekt społeczny zaistniałej sytuacji. Jak dla mnie ten autor byłby niezłym socjologiem społecznym. 

Także polecam tym, którzy nie tyle cenią sobie szybkie rozwiązanie zaistniałej sytuacji, co wolą rozmyślać, trochę główkować, troszkę czekać na kolejny krok, a przede wszystkim lubią czytać długie historie. Osobiście lubię zarówno „cegły”, normalne książki, jak i lekkie książeczki.

Zobacz również:

Książka Umiłowana Toni Morrison Elżbieta Rogalska 2019

Elżbieta Rogalska Absolwentka pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Członek Pracowni Badań nad Twórczością Joanny Kulmowej. Rektorskie stypendium Uniwersytetu Szczecińskiego uzyskała w latach 2015-2017, Stypendium dla najlepszych doktorantów w latach 2018-2020. Autorka Publikacji naukowych (w "Qualitative Inquiry", "Kultura-Społeczeństwo-Edukacja", "Pedagogika Szkoły Wyższej", "Nauczyciel i Szkoła","Kognitywistyka i Media w Edukacji"), literackich (w "Nestor") oraz ponad 76 publikacji popularno-naukowych. Zainteresowania badawcze oscylują wokół pedagogii Joanny Kulmowej, Janusza Korczaka, Edukacji Artystycznej, „Tanatopedagogiki", Józefa Tischnera, Michel Foucaulta, Jana Pawła II, badań biograficznych, autoetnografii oraz problematyki wyższej edukacji. https://orcid.org/0000-0001-7529-315X

Fanpage bloga Elżbieta Rogalska

Książka Antyterroryści Mateusza Baczyńskiego i Janusza Schwertnera Elżbieta Rogalska 2020

Książka, która pokazuje prawdę o antyterrorystach w Polsce. Myślę, że po przeczytaniu tej książki każdy kto nie jest pasjonatą szybko zrozumie, że nie jest to praca dla niego. Wszyscy inni mają okazję zobaczyć jak bardzo jest to trudna praca, której państwo nie chce za bardzo finansować mimo realnej potrzeby.

„Z takich jak „Masa” robi się dzisiaj bohaterów, a z nas robi się frajerów. Kiedyś było odwrotnie. To jest upokarzające”.

Jest to jeden z cytatów, który mnie zaintrygował w

książce Antyterroryści Mateusza Baczyńskiego i Janusza Schwertnera

. „Masa” – kryminalista, jeden z czołowych mafiosów w Polsce. Zaczyna sypać co się dzieje w jego przestępczym świecie i upokarza siły bezpieczeństwa państwa. Zostaje przez media pokazany jako bohater, dzięki któremu wiele spraw rozwiązano. Zapomina się, że to człowiek odpowiedzialny za wiele innych spraw, mniej dobrych dla ludzkości.

„Bo to lata wyrzeczeń, zrujnowane zdrowie i jedyny bonus w postaci trochę wyższej emerytury”.

Niskie płace, ogromne wymagania wytrzymałościowe i emocjonalne z 30kg ekwipunkiem – to tylko nieliczne elementy które można znaleźć w

książce Antyterroryści Mateusza Baczyńskiego i Janusza Schwetnera

. W zamian tylko pogarda i właściwie to tyle, bo przecież mało co media informują o bohaterach, którzy niszczą swoje zdrowie w zamian za niską płacę. Mają wcześniejszą emeryturę ale przecież w wieku 40 lat mają rany po kulach, złamane kości i przećwiczone mięśnie, dodać do tego zrujnowaną psychikę i trudne wspomnienia.

„Od tych ułamków sekund i od tej decyzji zależy, czy uda się wyrwać mu z ręki nóż, czy samemu będzie się go miało w klatce”.

Dodatkowo antyterroryści często są oskarżani o to, że łapią często morderców przy ich dzieciach. Chyba nie trudno się domyśleć, że jak ktoś wkroczył na drogę przestępczą, to prędzej czy później zostanie złapany i musi się liczyć z tym, że będzie to zazwyczaj jego własne mieszkanie, i będzie to zatrzymanie przy bliskich. Zwłaszcza, że antyterroryści też mają rodziny, które cierpią przez tych przestępców.

Zobacz również:

Książka Mindhunter Johna Douglasa i Marka Olshakera Elżbieta Rogalska 2019

Elżbieta Rogalska Absolwentka pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Członek Pracowni Badań nad Twórczością Joanny Kulmowej. Rektorskie stypendium Uniwersytetu Szczecińskiego uzyskała w latach 2015-2017, Stypendium dla najlepszych doktorantów w latach 2018-2020. Autorka Publikacji naukowych (w "Qualitative Inquiry", "Kultura-Społeczeństwo-Edukacja", "Pedagogika Szkoły Wyższej", "Nauczyciel i Szkoła","Kognitywistyka i Media w Edukacji"), literackich (w "Nestor") oraz ponad 76 publikacji popularno-naukowych. Zainteresowania badawcze oscylują wokół pedagogii Joanny Kulmowej, Janusza Korczaka, Edukacji Artystycznej, „Tanatopedagogiki", Józefa Tischnera, Michel Foucaulta, Jana Pawła II, badań biograficznych, autoetnografii oraz problematyki wyższej edukacji. https://orcid.org/0000-0001-7529-315X

Fanpage bloga Elżbieta Rogalska

Książka Korposzczury Dan Lyons Elżbieta Rogalska 2020

„Witaj w nowej pracy. Po pierwsze, masz szczęście, że tu jesteś. Po drugie, mamy cię gdzieś. Nie zrobisz tu kariery. Jeśli to możliwe, wolimy z ciebie zrobić podwykonawcę zamiast cię zatrudnić, żebyśmy nie musieli zapewniać ci ubezpieczenia zdrowotnego ani świadczeń emerytalnych.” – opis pochodzi ze strony lubimyczytać.pl oraz tylnej części okładki książki.

Myślę, że po przeczytaniu tej książki inaczej spojrzysz na prace typowo techniczne, szczególnie ich rzekomą ważność w świecie i opłacalność. Co jeśli propagowanie techniki i technologii wiąże się tak naprawdę z ogromnym przekrętem w Ameryce, a Start-up’y okażą się tak naprawdę nic nie wartą wydmuszką, która ma za zadanie ściągnąć ich twórcom pieniądze rządowe – czyli obywatelskie, zabrane za pracę w pocie czoła lub wydłużoną w czasie pracę naukową – a nie rozwijać ku dobru mechatronikę? Jeżeli uważasz, że taki wstęp jest interesujący, to z całą pewnością mogę tobie polecić

książkę Korposzczury autorstwa Dana Lyonsa.

Druga kwestia jaką porusza

książka Korposzczury Dana Lyonsa

to koszmarna praca, którą Amerykanie zawdzięczają korporacjom, a szerzej Taylerowskiemu sposobowi zarządzania kadrą. Istnieje dużo sposobów zarządzania pracownikami. Jednak nie wiedzieć czemu korporacje w Ameryce zawsze kierują się tą przestarzałą już teorią Taylera. Nie będę tutaj rozpisywać się na czym ona polega, ponieważ omawiana książka doskonale pokazuje ten aspekt.

Dan Lyons w książce Korposzczury

pokazuje jak korporacje niszczą psychicznie pracowników, a ich głównym celem jest jak największa rotacja pracowników. Zamiast przyjaznej atmosfery dla ambitnych osób, dostaniesz w korporacji brak szacunku, ogromną chęć wyzbycia godności z człowieka. Na dokładkę zaś bezmyślne kursy po godzinach pracy. Wątków takich jest całe mnóstwo, zachęcam więc zainteresowanych do zapoznania się z całością omawianej książki.

Warto dodać, że autor w końcowym rozdziale stara się pokazać inny sposób zarządzania zasobami ludzkimi w korporacji. Jednocześnie wskazuje te koncerny i wielkie firmy, które potrafią szanować pracowników i długo utrzymywać się na rynku. Zatem jeśli masz stresującą pracę to wiedz, że nie wszędzie tak jest.

Zobacz również:

Książka Nekrofilna produkcja akademicka i pieśń partyzantów O. Szwabowski

Elżbieta Rogalska Absolwentka pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Członek Pracowni Badań nad Twórczością Joanny Kulmowej. Rektorskie stypendium Uniwersytetu Szczecińskiego uzyskała w latach 2015-2017, Stypendium dla najlepszych doktorantów w latach 2018-2020. Autorka Publikacji naukowych (w "Qualitative Inquiry", "Kultura-Społeczeństwo-Edukacja", "Pedagogika Szkoły Wyższej", "Nauczyciel i Szkoła","Kognitywistyka i Media w Edukacji"), literackich (w "Nestor") oraz ponad 76 publikacji popularno-naukowych. Zainteresowania badawcze oscylują wokół pedagogii Joanny Kulmowej, Janusza Korczaka, Edukacji Artystycznej, „Tanatopedagogiki", Józefa Tischnera, Michel Foucaulta, Jana Pawła II, badań biograficznych, autoetnografii oraz problematyki wyższej edukacji. https://orcid.org/0000-0001-7529-315X

Fanpage bloga Elżbieta Rogalska