25 lipca 2019

Książka Asiunia Joanny Papuzińskiej Elżbieta Rogalska 2019

Książka Asiunia Joanna Papuzińska

Książka, która zachwyca językowo. Subtelnie przekazuje małemu dziecku losy z czasów wojny. Jak piszą powstańcy najważniejsza jest pamięć o nich i wydarzeniach z tamtych lat. Książka zdecydowanie wskazuje kto był propagatorem wojny, a który kraj na nim ucierpiał.

Ogromny plus za to, że w sposób zabawny i refleksyjny, a zarazem językowo na wysokim poziomie, ukazuje wojnę. Szczęśliwie się złożyło, że wojna została ukazana w dwóch obliczach: to bardzo bolące, z głodem i cierpieniem natury psychologiczno-rodzinnej ale również dobre związane z ciepłem rodzinnym i wzajemną pomocą. Dlatego Asiunia Joanny Papuzińskiej jest dobrym wyborem w każdym wieku życia człowieka. Przeczytałam ją mając 27lat i jestem zadowolona. Dawno nie czytałam tak pięknego języka, budowy zdań. Chyba ostatnio przy czytaniu Joanny Kulmowej.

Zdecydowanie książka Asiunia Joanny Papuzińskiej jest dla klas 1-3 Szkoły Podstawowej. Tym bardziej, że książeczka jest krótka, a więc można ją przerobić nawet w jeden dzień, wspólnie z grupą dzieci. Chociaż moim zdaniem najlepiej czytać ją dziecku osobno, czyli dziecko i osoba ważna, która przeprowadza dziecko przez ten trudny temat, wyjaśnia, tłumaczy i wskazuje obrazki. Podobno takie czytanie nazywa się czytaniem uważnym, czyli czytaniem dorosłego i dziecka równocześnie.

Jak książka prezentuje się w sieci:

"Historia małej Asiuni, dla której wojna zaczęła się tuż po jej piątych urodzinach, gdy pewnej nocy znikła mama i cały dom. Trzeba było iść spać do cudzego domu, gdzie zamiast mamy była obca pani, obce meble i trzeba było pić mleko z cudzego kubeczka, zamiast z tego co zawsze. Asiunia bardzo uważnie obserwuje świat i stara się jak najwięcej zrozumieć, choć przecież dla tak małej dziewczynki jest to strasznie trudne.

Wzruszająca literatura faktu dla najmłodszych wydana w koedycji z Muzeum Powstania Warszawskiego. ".

Opis pochodzi ze strony lubimyczytac.pl

Obrazki występujące w wydaniu, które czytałam nie są na tyle realistyczne aby dziecko doznawało traumy ale również nie odzwierciedla wyglądu człowieka. Z jednej strony są dobre, mają jakąś lekką nawiązkę do ilustracji artystycznych. Jednakże nie wskazują rzeczywistości w sposób odzwierciedlający czy naśladujący (tzw. mimesis). Nie mniej mogą nieść wartość dla dziecka. Dorosły też nie będzie miał problemu z ich wyjaśnieniem.

Ewidentnie autorka nie chce epatować cierpieniem i przemocą. Chce natomiast przekazać dzieciom bardzo małym losy wojny i pamięć o tych, którzy walczyli za wolność narodu polskiego. Tym bardziej warto sięgnąć po tę lekturę szkolną. Może nawet bez wymogu nadanego przez nauczyciela. Nie ma to jak książka czytana z rodzicem, ponieważ utrwala w dziecku chęć sięgania po słowo pisane. Przy okazji wzmacnia poczucie bezpieczeństwa dziecka i przynależności. Rodzic w zamian otrzyma ciepło od dziecka i chęć przebywania z nim w późniejszym okresie życia dziecka. Wzmocnienie więzi rodzinnej za pomocą książki to najlepsze co można zrobić.

Fanpage bloga Elżbieta Rogalska

Zobacz również:
Książka Relacje na huśtawce. Jak uwolnić się od negatywnych wzorców zachowań? Patrick Fanning, Matthew McKay, Avigail Lev, Michelle Skeen Elżbieta Rogalska 2019
Książka Nie kończąca się historia Michael Ende Elżbieta Rogalska 2019
Książka Nekrofilna produkcja akademicka i pieśń partyzantów O. Szwabowskiego Elżbieta Rogalska 2019
Książka Kurs na kolizję Sławomira Nieściura Elżbieta Rogalska 2019
Jan Kulma "Rzecz o etyce" - Recenzja Elżbieta Rogalska 2018

22 lipca 2019

Książka Nie kończąca się historia Michael Ende Elżbieta Rogalska 2019

Książka Nie kończąca się historia Michael Ende

Książki to nowe światy. Książki to życie. Kiedy niosą ze sobą wartości są tym bardziej potrzebne. Szczególnie jeśli są to wartości, które napotyka na swojej drodze każdy człowiek. Nie kończąca się historia to jedna z takich książek.

Michael Ende prowadzi czytelnika przez nieznany świat, w którym dzieją się i stwarzają historie, których nie ma końca.

Główni bohaterowie to Bastian, Atreju i Fuchur.

Kto by pomyślał, że umiejętność nadawania nazw może być tak przydatna?

Co by się stało gdyby nie auryn?

Jak wiele rzeczy i ludzi wydają się być dobrymi, a niekoniecznie takimi są?

Kim właściwie jest każdy z nas?

Tak wiele pytań można odnaleźć czytając między wierszami tej książki. Choć Michael Ende przedstawia niektóre wartości klarownie, tak aby czytelnik nie musiał się ich domyśleć, to umiejętność i chęć odkrywania, przecież tak ważna dla każdego dziecka, pozwala dostrzec więcej.

Podobno istnieje film na podstawie książki. Nie wiem, bo jak wiecie ja wolę czytać. Skoro jednak lektura za mną, to może poszukam tego filmu. Istnieje również piosenka napisana do tego filmu albo na jego podstawie, nie wiem, może jednak napisana na podstawie książki? Film na podstawie książki to w sumie i piosenka, prawda?

Właśnie Nie kończąca się historia Michaela Ende wskazuje przede wszystkim na: umiejętność samodzielnego myślenia (u dziecka bardzo ważna a marginalizowana – polecam książkę Janiny Świrko-Pilipczuk) oraz dokonywania wyborów. Właściwie to całe życie składa się z dokonywania wyborów. Poza tym to przede wszystkim wyobraźnia liczy się w tej książce (polecam książkę Urszuli Chęcińskiej poetka i padia).

Tak prezentuje się książka w sieci:

„Niezwykła opowieść o chłopcu, który osierocony przez matkę i zaniedbywany przez ojca, odnajduje w antykwariacie tajemniczą książkę. Dzięki niej jego życie zmienia się z dnia na dzień, a magiczna moc przenosi go do fantastycznego świata, któremu grozi zagłada. Bastian okazuje się jedyną osobą, która może uratować piękną księżniczkę i krainę wyobraźni.” – Opis z portalu lubimyczytać.pl Książka rekomendowana dla 5 klasy Szkoły Podstawowej. Moim zdaniem dobra też dla dorosłych. Szczególnie nauczycieli, wychowawców i pedagogów.

Opis warto przeczytać, ponieważ niewiele treści opisuje osierocenie oraz zaniedbanie głównego bohatera przez rodzinę. Informacja ta znajduje się tylko na początku książki i przy samym końcu, gdy poznaje tajemniczą Panią Jabłoń (nazwa wymyślona przeze mnie, nie chcę spojlerować, czyli opisywać historię książki).

Przyznam, że podczas czytania znalazłam nawiązania do wielu książek współczesnych, jak np. Władca Pierścieni, Harry Potter. Jednakże Nie kończąca się historia Michaela Ende powstała dużo wcześniej, czytałam wersje z 1984 roku oraz 2001, a pierwsze wydanie było w roku 1979. To naprawdę bajeczna kraina, bez przeczytania tej książki będzie się ubogim o wiele możliwości wyobraźni. Tak bo jest 26 liter, z których składa się: słowa, zdania, opowiadania, historie, ale to już inna historia, którą opowiemy później.

Elżbieta Rogalska Absolwentka pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Członek Pracowni Badań nad Twórczością Joanny Kulmowej. Rektorskie stypendium Uniwersytetu Szczecińskiego uzyskała w latach 2015-2017, Stypendium dla najlepszych doktorantów w latach 2018-2019. Autorka Publikacji naukowych (w "Qualitative Inquiry", "Kultura-Społeczeństwo-Edukacja", "Pedagogika Szkoły Wyższej", "Nauczyciel i Szkoła","Kognitywistyka i Media w Edukacji"), literackich (w "Nestor") oraz ponad 76 publikacji popularno-naukowych. Zainteresowania badawcze oscylują wokół pedagogii Joanny Kulmowej, Janusza Korczaka, „Tanatopedagogiki", Józefa Tischnera, Michel Foucaulta, Jana Pawła II, badań biograficznych oraz problematyki wyższej edukacji.

Zobacz również:
Książka Relacje na huśtawce. Jak uwolnić się od negatywnych wzorców zachowań? Patrick Fanning, Matthew McKay, Avigail Lev, Michelle Skeen Elżbieta Rogalska 2019
Książka Kurs na kolizję Sławomira Nieściura Elżbieta Rogalska 2019
Książka Nekrofilna produkcja akademicka i pieśń partyzantów O. Szwabowskiego Elżbieta Rogalska 2019
Książka Asiunia Joanny Papuzińskiej Elżbieta Rogalska 2019
Jan Kulma "Rzecz o etyce" - Recenzja Elżbieta Rogalska 2018

18 lipca 2019

Książka Relacje na huśtawce. Jak uwolnić się od negatywnych wzorców zachowań? Patrick Fanning, Matthew McKay, Avigail Lev, Michelle Skeen Elżbieta Rogalska 2019

Książka Relacje na huśtawce. Jak uwolnić się od negatywnych wzorców zachowań? Patrick Fanning, Matthew McKay, Avigail Lev, Michelle Skeen

Jesteś człowiekiem a to oznacza, że kontaktujesz się z innymi osobami. Jestem pewna, że masz kogoś z kim rozmawiasz. Książka, którą prezentuję jest o relacjach społecznych. Autorzy pragną abyś tworzył relacje oparte na bezpieczeństwie i zaufaniu. Chcą abyś wyzbył się nieprzyjemnych, często wziętych z dzieciństwa i niepotrzebnych zachowań, które niszczą Twoje relacje.

Uwaga! To nie jest takie proste, choć proste jest. Przeczytaj, wykonaj a zobaczysz. Piszę wykonaj, ponieważ w dużej mierze jest to książka z ćwiczeniami.

Moja subiektywna opinia: Książka z tak zwanych praktycznych. Może nie tyle wymaga przeczytania, co zmiana na lepsze albo zdobycie wiedzy o samym sobie wymaga zrobienia ćwiczeń z tej książki. Polecam dla osób, które dbają o higienę umysłu czy jak kto woli higienę psychiki.

Jak reklamuje się książka:

„Jeśli chcesz zbudować szczęśliwe, oparte na wartościach relacje, dowiedz się, jak:

• rozpoznać i zmienić negatywne wzorce postępowania w kontaktach z ludźmi,

• kontrolować swoje reakcje na czynniki uaktywniające schematy,

• wyzwolić się spod negatywnego wpływu bolesnych myśli i emocji,

• wykorzystać techniki uważności w interakcjach z ludźmi,

• kierować się swoimi wartościami w kontaktach z bliskimi,

• stosować pozytywne strategie komunikacyjne.

Stań się osobą, jaką chciałbyś być, i zbuduj relacje, jakich pragniesz!”.

[Źródło opisu lubimyczytać.pl]