8 czerwca 2015

Z sensem rozczłonkowanie tematu pracy badawczej Elżbieta Rogalska

Rozczłonkowanie owego głównego pytania badawczego na maksymalną liczbę pytań szczegółowych, które wyczerpią zakres pytania głównego i nie będą się krzyżować treścią i zakresem znaczeń.
T. Pilch, T. Bauman Zasady badań pedagogicznych. Strategie ilościowe i jakościowe.





Kiedy konstruujemy badania niezbędne jest ustalenie tematu. Temat musi być tak skonstruowany żeby móc dzięki niemu zrealizować zamierzone cele badawcze. Cele badawcze będą osiągane w wyniku badań na dany temat. Temat ten musi zostać rozbity na problemy: jeden problem główny i od trzech do pięciu problemów szczegółowych. Zabieg ten jest niezbędny jak mówi powyższy cytat. Jest czymś bez czego badania nie mogą się obejść. Po co badacz miałby robić badania, badając w nich ciągle to samo? Takie postawienie problemów mijałoby się z celem i sensem. Można powiedzieć, że byłoby tautologią lub pleonazmem.


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

7 czerwca 2015

Przestrzeń i czas Elżbieta Rogalska



(...) ludzkie widzenie przestrzeni i czasu nie jest pasywne, lecz aktywne i że w rzeczywistości stanowi pewien układ pomiędzy człowiekiem a otoczeniem, w którym partycypują obie strony.
J. Nowotniak Kulturowy wymiar przestrzeni edukacyjnej. Studium dwóch szkół.


Przestrzeń zmienia czas i czas zmienia przestrzeń. Zależnie od tego, w jakiej przestrzeni się znajdujemy inaczej płynie czas. Autorka słów na poczatku wpisu, na łamach innej swojej książki pisze o „quasi-wieczności” obcowania z przestrzenią cmentarną. Przebywanie w przestrzeni supermarketów z kolei ów czas przyspiesza, ledwo weszliśmy , zanim dotarliśmy do interesującego nas sklepu, a dalej interesującej nas półki, minęła czasami nawet godzina. Czas zmienia przestrzeń. Przyjrzyjmy się budynkom, gdzie piękne fasady kamienic z czasem blakną, płacząc wraz z kroplami deszczu, zmywają z siebie brud minionych zdarzeń, których ślady pozostały wyryte smugami zawianych kropel. Spójrzmy na miejsca z lat dziecięcych, niegdyś ogromne, pełne nieznanych zakamarków, dziś swojskie, znane, małe. Przestrzeń i czas wpływają na człowieka. Kiedyś przejście przez park było niczym wyprawa do dżungli, zajmująca całe dnie, dziś, gdy perspektywa czasu się zmieniła i przestrzeń uległa zmianie, a wraz z nimi my - dżungla zamieniła się w park, który przechodzimy co dzień, żeby dostać się do pracy, czy na uczelnie. Kiedy zmieniamy układ rzeczy w pokojach, zmieniamy przestrzeń, która wpływa na nasze samopoczucie, nazywane przez niektórych aurą, czy feng shui  ostatnio tak popularne. 


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

6 czerwca 2015

Dziecko posłuszne czy zdrowe psychicznie ? Elżbieta Rogalska

Dlatego niech każdy rodzic spyta siebie: czy chcę mieć dziecko posłuszne czy zdrowe psychicznie? Obu tych rzeczy nie można mieć naraz.
Jesper Juul- Kryzys szkoły.



Drodzy rodzice nieważne co wybierzecie i tak spotkacie się z problemami i trudnościami na drodze wychowania. Dziecko posłuszne zawsze będzie miało momenty chęci wyrwania się z kajdan zniewolenia, chęć powiedzenia na głos tego co myśli, ucieczki od nadmiernego hamowania swoich uczuć i emocji; będzie chciało poczuć wolność – wolność duszy, zdobycia przestrzeni wolnej od granic jej odkrywania. Dziecko zdrowe psychicznie to dla rodzica wyzwanie bycia w gotowości do odpowiadania na pytania, toczenia sporów, dyskusji, traktowania dziecka jako równorzędnego partnera rozmowy. Rozmówcy, który ma własne zdanie – niekoniecznie takie jakie byśmy chcieli. 


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.

4 czerwca 2015

Doskonałość - szkoła - Górecki Elżbieta Rogalska

W rozmaitych odmianach sztuki taką wartością (summum bonum) jest miłość piękna i doskonałości. 
 M. Górecki - "Prawda umierania i tajemnica śmierci."

                       Mathews Weir A Fool's Life 2010r.
Co to znaczy być doskonałym? Czy szkoła uczy doskonałości? Nie ma jednej doskonałości. Doskonałości jest tyle, ile jest osób. Być może dlatego doskonałość nie istnieje, ale każdy z nas do niej dąży, choć nigdy jej nie osiąga. Zatem szkoła próbuje w nas wyzwolić jej własną wizję doskonałości, zatracając unikalne osobowości podopiecznych. Czy uczy miłości do piękna ? Piękno to pojęcie rangi doskonałości , każdy z nas ma jej inną definicje. Dla jednych pięknem są cechy kultury masowej, dla innych specyficzna inność – dodająca uroku, dla następnych piękno intelektu danej osoby, a dla kolejnych prostota duszy.  Doskonałość i piękno w sztuce również ma swoje wymiary. Piękna jest zarówno Ellenai na łożu śmierci, jak i Thanatos – Jacka Malczewskiego, Krzyk – Muncha, czy szkielety Mathew Weira.


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.


1 czerwca 2015

Milczenie mówi Elżbieta Rogalska

To, że milczę, nie znaczy, że nie mam nic do powiedzenia.
Jonathan Carroll

Zastanów się ile razy zdarzyło ci się przemilczeć pewne kwestie, mimo, że chciałeś coś powiedzieć, ale powstrzymałeś się i wyszło ci to na dobre; np. ktoś cię o coś oskarżał, a ty wiedząc, że jesteś niewinny milczałeś, nie chcąc psuć sobie nerwów i nie chcąc by to co powiesz zostało źle zrozumiane, przeinaczone, wyrwane z kontekstu. Pewnie zgodzisz się ze mną, że czasami warto milczeć, żeby dowiedzieć się co naprawdę druga strona ma nam do zaoferowania. Wiesz dobrze, że w życiu bywają momenty, w których milczenie jest na wagę złota. Jeśli ktoś zarzuca ci ciągłe milczenie,  nie bierz tego do siebie, rób co czujesz – uważasz, że warto w tym momencie milczeć – milcz.  Milczenie czasem jest krzykiem, głośniejszym od krzyku z przepony. 


autor: Elżbieta Rogalska: z wykształcenia technik informatyk, pedagog. Pracuje jako copywriter - content marketer. 

Pedagog, technik informatyk. Publikowała na łamach: "Edukacja i Dialog", "Nestor" i licznych portalach edukacyjnych i poetyckich.
Zajmuje się tematyką:  Przywództwem w edukacji, Tanatopedagogiką, Ciszą w życiu i twórczości Janusza Korczaka, Sytuacją Szkoły Wyższej w Polsce, Michelem Foucaultem, Reportażem, Horrorem wampirycznym,  Mateuszem Grzesiakiem, Justyną Nowotniak, e-commerce, content-marketing, SEO.