16 października 2019

Książka Łaska Anny Kańtoch Elżbieta Rogalska 2019



Książka Łaska Anny Kańtoch Elżbieta Rogalska 2019



Książka z tych, które warto przeczytać dla mądrości, która jest w nich zawarta. Jest to kryminał, thriller, nieco psychologiczny. Sytuacja jest osadzona w małej wiosce, morderstwa są związane ze szkołą i pedagogicznymi funkcjami pozalekcyjnymi. Dlatego dla pedagogów niesamowicie ważna lektura. Ciekawi mnie konwencja jaką wybrała autorka Anna Kańtoch: pisana jest o wydarzeniach kilku osób, które oddzielone są pustym akapitem; natomiast rozdziały zawierają dwa światy: jeden z 1955 roku i drugi z roku 1985.

Interesująco poprowadzone rysy psychologiczne głównych bohaterów. Trudno domyślić się kto jest sprawcą całej kryminalnej zagadki. Nie będę wklejać opisu z internetu, ponieważ za dużo zdradza. Mnie bardzo fajnie się czytało dzięki temu, że nie czytałam opisu, tylko podsumowanie recenzji z bloga innej użytkowniczki, miło więc się zaskoczyłam gdy odkryłam o co chodzi z tytułową łaską.

Temat niezwykle ważny, ponieważ zawiera zabójstwa dzieci. Nauczyciele są opisani jako zwykli pracownicy szkoły, bez przerysowania czy jakiegoś jednego super-bohatera, któremu można pozazdrościć, choć w realnym życiu też zdarzają się nauczyciele z pasją. Jednak w Łasce Anny Kańtoch takiego nauczyciela brakuje. Być może szkoda, że takiego nie ma. Jest tak, bowiem dzieci wysyłają sygnały nauczycielom, którzy ich nie dostrzegają i dochodzi do tragedii. Jeśli chcesz wiedzieć jak do niej doszło, kto jest sprawcą i jakie to były sygnały itd. to wybierz się do biblioteki po

książkę Łaska Anny Kańtoch.


To książka również interesująca dla psychologów. Okazuje się, że pamięć potrafi zataić wiele przykrych wydarzeń. Dorośli, którzy nie potrafią sobie poradzić w życiu, mogą właśnie tak się czuć poprzez zepchnięcie w podświadomość przykrych wydarzeń. Gdyby tak jeden z bohaterów omawianej książki poszedł do psychologa można by było uniknąć późniejszych wydarzeń.

Książka omawia również zagadnienie kompetencji pedagogicznej. Nie mogę zdradzić wiele ale napiszę, że gdyby sprawdzano kompetencje, kazano się dokształcać, bardziej pilnowano dzieci, pilnowano też tego kto się nimi zajmuje, mogłoby nie dojść do tragedii. Przestępcy potrafią być czarujący, osoby zaznajomione z gatunkiem: kryminał, będą wiedziały o co chodzi. Takie pozorne, błahe zaniedbania mogą prowadzić do wielu katastrof, też w normalnym życiu, ostatnio o takiej pisałam.

Elżbieta Rogalska Absolwentka pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Członek Pracowni Badań nad Twórczością Joanny Kulmowej. Rektorskie stypendium Uniwersytetu Szczecińskiego uzyskała w latach 2015-2017, Stypendium dla najlepszych doktorantów w latach 2018-2019. Autorka Publikacji naukowych (w "Qualitative Inquiry", "Kultura-Społeczeństwo-Edukacja", "Pedagogika Szkoły Wyższej", "Nauczyciel i Szkoła","Kognitywistyka i Media w Edukacji"), literackich (w "Nestor") oraz ponad 76 publikacji popularno-naukowych. Zainteresowania badawcze oscylują wokół pedagogii Joanny Kulmowej, Janusza Korczaka, „Tanatopedagogiki", Józefa Tischnera, Michel Foucaulta, Jana Pawła II, badań biograficznych oraz problematyki wyższej edukacji.

Zobacz również:

14 października 2019

Książka Umiłowana Toni Morrison Elżbieta Rogalska 2019




Książka Umiłowana Toni Morrison Elżbieta Rogalska 2019





Zaczęłam czytać książkę o Afroamerykanach w deszczowe i zimne dni. Nie dlatego, że uznałam iż będzie to coś nudnego więc akurat nastrój deszczowy, tylko dlatego, że akurat miałam więcej czasu, a to przecież 365 stron. Na początku wydała mi się niewarta uwagi. Zaczęłam się od obrażania płci męskiej i sugerowała problemy seksualne autorki. Jednakże w dalszej części było jeszcze gorzej z psychiką autorki, tak sobie pomyślałam ale czytałam dalej…

Trudno książkę Umiłowana Toni Morrison zakwalifikować do jakiego jednego nurtu, gatunku. Dla mnie jest to pomieszanie powieści obyczajowej, feministycznej z horrorem psychologicznym (jest w ogóle taki?). Pewnie dlatego Toni Morrison za tą książkę Umiłowana dostała nagrodę Pulitzera w 1987 roku. Podobno przyczyniła się również do nadania Toni Morrison literackiej Nagrody Nobla w roku 1993. Szczerze mówiąc nie dziwię się, to naprawdę bardzo intrygująca książka.

Spodoba się bardziej osobom szukającym czegoś wymagającego. Książka Umiłowana Toni Morrison zawiera bardzo dużo części opisowych, rzadko zdarzają się w niej dialogi. Jest też kilka wierszy.

Książka Umiłowana Toni Morrison

to opowieść o czasie, przemijaniu, pamiętaniu i niepamiętaniu albo pamiętaniu o tym co się powinno nie pamiętać. Dla własnego dobra, szczególnie tego psychicznego. Brzmi dość intrygująco? Warto też przeczytać dla nietypowego ułożenia zdań i prowadzenia narracji. Osobisty styl Toni Morrison od razu można wyczuć. To takie cudowne móc przeczytać coś innego niż wszystko inne. Język jest wyszukany i zawiera bogate słownictwo, więc nic dziwnego, że przeważają opisy, ponieważ w książce Umiłowana można znaleźć dużo różnych odmian roślin i przedmiotów z otoczenia.

Przede wszystkim książka jest też o wyzwoleniu Murzynów, do Afroamerykanów. Przedstawia wizję dawnej Ameryki, gdzie niewolnictwo szerzyło się w naprawdę paskudny sposób. Wrażliwe osoby mogą mieć problem z jej przeczytaniem. Wszak, która matka zabiłaby swoje dziecko, żeby nie cierpiało bardziej niż podczas tej śmierci? Tylko taka która ma przed sobą wieloletnią wizję własnego życia, chciałaby żeby uniknęło batów na plecy, wielokrotnych gwałtów i wyzysku w fizycznej pracy. Taki los czekał wówczas każdego Afroamerykanina, chociaż bądźmy szczerzy takie nazewnictwo jeszcze nie istniało. Oczywiście w powieści występują też dobrzy biali ludzie, nie tylko ci okrutni.

Reasumując książka naprawdę warta nagrody Pulitzera, autorka warta literackiej nagrody nobla. Książka ciekawa, z dużą ilością opisów ale pisanych pięknym językiem, wyrażającym indywidualny styl pisarski Toni Morrison. Trudna w takim sensie, że to momentami horror psychologiczny. Warto mieć też na uwadze, że to głos emancypacyjny w literaturze, walczący o prawa dla Afroamerykanów. Przedstawia prawdziwe losy, które faktycznie miały miejsce.

Elżbieta Rogalska Absolwentka pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Członek Pracowni Badań nad Twórczością Joanny Kulmowej. Rektorskie stypendium Uniwersytetu Szczecińskiego uzyskała w latach 2015-2017, Stypendium dla najlepszych doktorantów w latach 2018-2019. Autorka Publikacji naukowych (w "Qualitative Inquiry", "Kultura-Społeczeństwo-Edukacja", "Pedagogika Szkoły Wyższej", "Nauczyciel i Szkoła","Kognitywistyka i Media w Edukacji"), literackich (w "Nestor") oraz ponad 76 publikacji popularno-naukowych. Zainteresowania badawcze oscylują wokół pedagogii Joanny Kulmowej, Janusza Korczaka, „Tanatopedagogiki", Józefa Tischnera, Michel Foucaulta, Jana Pawła II, badań biograficznych oraz problematyki wyższej edukacji.

Zobacz również:


11 października 2019

Książka Tischner czyta Katechizm Józefa Tischnera i Jacka Żakowskiego Elżbieta Rogalska 2019



Książka Tischner czyta Katechizm Józefa Tischnera i Jacka Żakowskiego Elżbieta Rogalska 2019





W nowościach Miejskiej Biblioteki Publicznej znalazłam tą książkę i zarezerwowałam sobie, ponieważ ktoś ją wypożyczył przede mną. Oddał dość szybko i w sumie chyba wiem dlaczego. Mianowicie książka ta ma 229 stron a do tego ma bardzo mały format, co oczywiście nie jest żadną wadą. Osobiście przeczytałam jednym tchem, bardzo mi się podobało i naświetliło wiele spraw.

Józef Tischner nie jest mi obcy, rok temu czytałam jego książkę „Myślenie w żywiole piękna” i fragmenty innych książek jego autorstwa. Wówczas pracowałam nad własną książką, nad którą jeszcze trwają prace poprawcze.


Książka Tischner czyta Katechizm Józefa Tischnera i Jacka Żakowskiego

jest rozmową tych dwojga podczas czytania nowego Katechizmu kościoła katolickiego, który został wydany w zmienionej treści na trzecie tysiąclecie istnienia Kościoła. W omawianej książce zostały poruszone takie tematy jak: wiara, dialog, wybranie, tradycja, zrozumienie, objawienie, Boża pedagogika, nadzieja, bezinteresowność, wolność, łaska, sumienie, demokracja, sprawiedliwość, kościół, śmierć, apokalipsa, niebo. Nie wymieniłam raczej wszystkich. Jest to błyskotliwa rozmowa dwóch osób, którzy są intelektualnie zaawansowani, jednak potrafią  w prosty sposób przekazać te, można powiedzieć, pogmatwane aspekty codzienności człowieka. Bo pewnie nie raz nachodzą was podobne myśli.


Tischner czyta Katechizm autorstwa Józefa Tischnera i Jacka Żakowskiego

przedstawia rolę kościoła we współczesnym świecie. Nie jest to żarliwe ingerowanie kościoła w życie człowieka. Rozmówcy starają się przedstawić wszystkie poruszone aspekty życia tak, aby mógł się w nich odnaleźć zarówno homo religiosus- człowiek religijny ale też homo sapiens- czyli człowiek myślący, niekoniecznie religijny, jednak w domyśle mający takim się stać. Jest to również przedstawienie nowości, które zawiera nowy Katechizm kościoła katolickiego, a które to zagadnienia w poprzedniej części mogły brzmieć zupełnie inaczej. Jest to wytłumaczenie, że na pewne sprawy kościół reaguje i patrzy z punktu widzenia zmian zachodzących w świecie. Kościół nie może być czymś odrębnym, czymś co nie rozumie człowieka współczesnego, ma raczej za zadanie być na niego otwartym. Właśnie to, moim zdaniem, jest kluczowym aspektem jaki chce przekazać światu Józef Tischner w rozmowie z Jackiem Żakowskim. Nie jest to typowa rozmowa-wywiad, ponieważ obie strony zadają pytania i udzielają odpowiedzi, oczywiście więcej odpowiedzi udziela Józef Tischner.

Elżbieta Rogalska Absolwentka pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Członek Pracowni Badań nad Twórczością Joanny Kulmowej. Rektorskie stypendium Uniwersytetu Szczecińskiego uzyskała w latach 2015-2017, Stypendium dla najlepszych doktorantów w latach 2018-2019. Autorka Publikacji naukowych (w "Qualitative Inquiry", "Kultura-Społeczeństwo-Edukacja", "Pedagogika Szkoły Wyższej", "Nauczyciel i Szkoła","Kognitywistyka i Media w Edukacji"), literackich (w "Nestor") oraz ponad 76 publikacji popularno-naukowych. Zainteresowania badawcze oscylują wokół pedagogii Joanny Kulmowej, Janusza Korczaka, „Tanatopedagogiki", Józefa Tischnera, Michel Foucaulta, Jana Pawła II, badań biograficznych oraz problematyki wyższej edukacji.

Zobacz również: